Faqja 264

قَالَ يَاإِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ٣٢

Ai tha: “O Iblis, ç’është ajo që ti mos jehsë me ata që bënë sexhde?”

قَالَ لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ٣٣

Ai tha: “Nuk është për mua t’i bëjë sexhde një njeriu që e krijove nga balta e terur, e zezë e me erë”.

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ٣٤

(All-llahu) tha: “Dil pra, prej aty, tiqofsh i mallkuar!

وَإِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ٣٥

Vërtet, mallkimi kundër teje qoftë deri në ditën e gjykimit”.

قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ٣٦

(Iblisi) Tha: “Zoti im, më jep afat deri në ditën kur ata (njerëzit) të ringjallen!

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ٣٧

(Zoti) Tha: “Ti je prej të afatizuarve.

إِلَىٰ يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ٣٨

deri në kohën e ditës së caktuar”.

قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ٣٩

(Iblisi) Tha: “Zoti im, për shkak që më përzune (më largove), unë do t’ua zbukurojë (të këqiat) atyre sa të jenë në tokë (në këtë botë) dhe të gjithë ata do t’i largojë nga rruga e drejtë!”

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ٤٠

Përveç robërve të Tu, të cilët i ke bërë të sinqertë.

قَالَ هَٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ٤١

(Madhëria e Tij) Tha: “kjo është rruga Ime e drejtë (e qartë)”.

إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ٤٢

Se ndaj robëve të Mi (të sinqertë) nuk ke kurrëfarë force (as fizike as mendore), përveç atyre të humburve që vijnë pas teje.

وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ٤٣

E s’ka dyshim se Xhehennemi është vendpremtimi i të gjithë atyre.

لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِكُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ٤٤

Ai (Xhehennemi) i ka shtatë dyer, çdonjëri prej tyre ka shtegun (derën) e caktuar (nëpër të cilën do të hyjë).

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ٤٥

E ata, të cilët iu ruajtën (mosbesimit dhe punëve të këqija) janë në Xhennete e mes burimeve.

ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِينَ٤٦

(u thuhet) Hyni në to, të shpëtuar (prej çdo të keqeje) të siguruar (nga vdekja).

وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ٤٧

Ne kemi hequr prej zemrave të tyre çfardo urrejtje, e at në mbështetëse qëndrojnë ballë për ballë njëri-tjetrit duke qenë të vëllazëruar.

لَا يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِينَ٤٨

Ata aty nuk igodet kurrfarë lodhje dhe nuk do të nxirren kurrë prej tij.

۞نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ٤٩

Njoftoi robët e Mi se vërtet Unë jam Ai që fal shumë dhe mëshirues i madh.

وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِيمُ٥٠

Po (njoftojë) se edhe dënimi Im është ai i dhëmbshëm.

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ٥١

Enjoftoj edhe për mysafirët e Ibrahimit.