Faqja 371

وَاجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ٨٤

Më bën përkujtim të mirë ndër ata që vijnë pas,

وَاجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ٨٥

Më bn prej trashëgesve të Xhennetit të begatshëm,

وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ٨٦

Dhe fale babaim tim, se ai vërtet ishtë nga ata të humburit,

وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ٨٧

E mos më turpëro në ditën kur do të ringjallen.

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ٨٨

Ditën kur nuk bën dobi as malli, as fëmijët.

إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ٨٩

(bën dobi) Vetëm kush i paraqitet Zotit me zemër të shëndoshë.

وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ٩٠

E Xhenneti u afrohet atyre që ishin të devotshëm.

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ٩١

Ndërsa Xhehennem u dëftohet atyre që ishin të humbur.

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ٩٢

Dhe atyre u thuhet: “Ku janë ata që i adhuronit ju”,

مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ أَوْ يَنْتَصِرُونَ٩٣

Pos All-llahut? Ata, a mund t’ju ndihmojnë juve o vetes?

فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ٩٤

E ata (idhujt) dhe adhuruesit e tyre, njëri mbi tjetrin hudhën në të,

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ٩٥

Dhe të gjithë ushtria (ithtarët) r djallit.

قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ٩٦

E duke u grindur mes vete në të, ata thonë:

تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ٩٧

“Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur”,

إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ٩٨

Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.

وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ٩٩

Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).

فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ١٠٠

E tash për ne nuk ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ١٠١

Nuk ka as ndonjë mik të sinqertë.

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ١٠٢

E, sikur të mnud të kthehemi (dynja) edhe njëherë,, do të bëheshim besimtarë.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ١٠٣

Në këtë (që u përmend) ka argumente të bindshme, po shumica e tyre nuk besuan.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ١٠٤

Është e vërtetë se Zoti yt është i gjithëfuqishëm dhe i mëshirshëm.

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ١٠٥

Edhe populli i Nuhut gënjeu të dërguarit.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٠٦

Kur vëllai i tyre (nga gjaku), Nuhu u tha: “A nuk jeni kah frikësoheni?

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ١٠٧

Unë jam për ju pejgamber besnik.

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٠٨

Keni frikë (dënimit të) All-llahut e më dëgjoni mua.

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ١٠٩

Unë për këtë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim, shpërblimi për mua është vetëm prej Zotit të botëve.

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ١١٠

Pra (edhe njëherë u them) frikësohuni prej All-llahut e më dëgjoni mua!

۞قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ١١١

Ata thanë: “E si të besojmë ty, kur ty të besojnë të ultit?”