Faqja 446

وَالصَّافَّاتِ صَفًّا١

Pasha të rradhiturit (melaiket), që në rreshta (safa) qëndrojnë.

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا٢

Dhe nxituesit, që me nxitim shtyjnë.

فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا٣

Dhe pasha lexuesit, që lexojnë përkujtimin.

إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ٤

Është e vërtetë se Zoti juaj është vetëm Një.

رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ٥

Zot i qiejve dhe i tokës e çka ka mes tyre dhe Zot i lindjeve (të yjeve).

إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَابِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ٦

Vërtetë, Ne kemi stolisur qiellin më të afërt (të dynjasë) me bukurinë e yjeve.

وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ٧

Dhe me mbrojtje prej çdo djalli të prishur.

لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ٨

Ashtu që nuk mund të përgjojnë parinë më të lartë (engjëjt më të zgjedhur), pse gjuhen me shkëndija nga të gjitha anët.

دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ٩

Ata janë të përzënë dhe do të kenë një dënim të përhershëm.

إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ١٠

Përveç atij që rrëmben vrullshëm, po atë e ndjek ylli që e djeg.

فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ١١

Ti pra, pyeti ata (idhujtarët): a janë ata krijesë më e fortë, apo çka Ne krijuam. Ne i krijuam ata prej një balte që ngjitet.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ١٢

Por ti je i habitur, e ata tallen.

وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ١٣

E kur këshillohen, ata nuk marrin parasysh këshillën.

وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ١٤

E kur shohin ndonjë mrekulli, ata nxitin në përqeshje.

وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ١٥

Dhe thanë: “Ky (Kur’ani) nuk është tjetër vetëmn se magji e kulluar.

أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ١٦

A, pasi të vdesim ne, të bëhemi dhe e eshtra të kalbur a do të ringjallemi?

أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ١٧

A edhe të parët tanë të herëshëm?

قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ١٨

thuaj: “Po, bile ju do të jeni të nënçmuar!”

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ١٩

Ajo do të jetë vetëm një britmë, kur që, ata të ngritur shikojnë.

وَقَالُوا يَاوَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ٢٠

E thonë: “O, të mjerët ne, kjo është dita e gjykimit!”

هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ٢١

Kjo është dita e ndasisë që ju e konsideruat rrenë.

۞احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ٢٢

Tuboni ata që ishin zullumqarë, shoqërinë e tyre dhe ata që i adhuruan.

مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ٢٣

(adhuruan) Pos All-llahut, orientoni rrugës së xhehimit!

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ٢٤

Ndalni ata, sepse do të merren në përgjegjësi.