Faqja 449

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ٧٧

E pasardhësit e tij i bëmë ata që vazhduan jetën.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ٧٨

Dhe Ne ua lamë atë kujtim për njrëzit e ardhshëm.

سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ٧٩

Selam i qoftë Nuhut (prej All-llahut e prej krijesave) në mbarë botën (si kujtim ndaj tij).

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ٨٠

Ne kështu i shpërblejmë të mirët.

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ٨١

Vërtet, ai ishte prej robëve tanë që janë besimtarë.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ٨٢

E pastaj i përmbytëm në një ujë të tjerët (që nuk besuan).

۞وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ٨٣

Edhe Ibrahimi ishte i grupit të tij.

إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ٨٤

Kur Zotit të vet iu bind me zemër të pastër.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ٨٥

Kur babait të vet dhe popullit të vet i tha: “çka është ajo që ju adhuroni?”

أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ٨٦

A në vend të All-llahut doni zota të trilluar?

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ٨٧

çka është mendimi juaj ndaj Zotit të botëce?

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ٨٨

Dhe atëherë u lëshoi një shikim yjeve,

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ٨٩

E tha: “Unë jam i sëmurë!”

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ٩٠

Ata u kthyen dhe u larguan prek tij.

فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ٩١

Ai u drejtua kah zotat e tyre dhe u tha: “A nuk po hani ju?”

مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ٩٢

çka keni pra, që nuk po flitni?

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ٩٣

Iu afrua atyre ngadalë, duke u mëshuar me të djathtën (me fuqi).

فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ٩٤

Ata (populli) iu afruan atij me të shpejtë (sigurisht e qortuan).

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ٩٥

Ai (Ibrahimi) tha: “A adhuroni atë që vetë e keni gdhendur?”

وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ٩٦

E All-llahu ju krijoi juve edhe atë që e punoni.

قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ٩٧

Ata thanë: “Ndërtonja atij një vend dhe hudhne atë në zjarr!

فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ٩٨

Ata i menduan atij një kurth, kurse Ne i mposhtëm ata të nënçmuar”.

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ٩٩

Ai tha: “Unë po shkoj aty ku më urdhëroi Zoti im, e Ai më udhëzon!”

رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ١٠٠

Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve!

فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ١٠١

Ne e gëzuam atë me një djalë që do të jetë i butë (i sjëllshëm).

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَابُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَاأَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ١٠٢

Dhe kur arriti ai (djalli) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: “O djalli im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?” Ai tha: “O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të më gjesh mua, nëse do All-llahu, prej të durueshmëve!”