Faqja 567

وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ٩

Erdhi faraoni dhe ata që ishin para tij si dhe të përmbysurit (fshatrat e popullit të Lutit), me punë të gabuara.

فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَابِيَةً١٠

Ata kundërshtuan të dërguarin e Zotit të tyre, e Ai i dënoi ata me një dënim edhe më të madh (prej dënimeve të mëparshëm).

إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ١١

Pasi që uji pat vërshuar, Ne ju bartëm në anije.

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ١٢

Për ta bërë atë (ngjarje) përkujtim për ju dhe për ta ruajtur atë veshët që janë përkujtues.

فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ١٣

E kur të fryhet në surë një e fryeme.

وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً١٤

Dhe të ngrihen toka e kodrat e t’i mëshojnë njëra-tjetrës me një të goditur.

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ١٥

Në aë kohë ndodh e vërteta (kijameti).

وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ١٦

E qielli çahet, pse ai atë ditë është i raskapitur.

وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ١٧

Dhe engjëjt qëndrojnë në skajet (anët) e tij, e atë ditë, tetë (engjëj) e bartin mbi vete Arshin e Zotit tënd.

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنْكُمْ خَافِيَةٌ١٨

Atë ditë ju do të ekspozoheni (para Zotit), duke mos mbetur fshehtë asnjë sekret juaji.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ١٩

Kujt t’i jepet libri i vet nga e djathta e tij, ai do të thotë: “O ju, qe, lexonie librin tim!”

إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ٢٠

Unë kam qenë i bindur se do të jap llogarinë time.

فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ٢١

Dhe ai atëherë është në një jetë të kënaqshme.

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ٢٢

Në një Xhennet të lartë.

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ٢٣

Pemët e tij i ka krejt afër.

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ٢٤

(E thuhet) Hani e pini shijshëm, ngase në ditët e kaluara ju e përgatitët këtë.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَالَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ٢٥

Ndërkaq, kujt i jepen librat e veta nga e majta, ai thotë: “O i mjeri unë, të mos më jepej fare libri im.

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ٢٦

Dhe të mos dijsha fare se çka është llogaria ime.

يَالَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ٢٧

Ah, sikur të kishte qenë ajo (vdekja e parë) mbarim i amshueshëm për mua.

مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ ۜ٢٨

Pasuria ime nuk më bëri fare dobi.

هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ٢٩

U hoq prej meje çdo kompetencë imja.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ٣٠

U thuhet zebanive: Kapnie atë, vënja prangat!

ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ٣١

Pastaj atë shtinie në Xhehennem...

ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ٣٢

Mandej, lidhne atë me një zingjirë të gjatë shtatëdhjetë kutë.

إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ٣٣

Pse ai ka qenë që nuk besoi All-llahun e madhëruar.

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ٣٤

Ai nuk nxiste për t’i ushqyer të varfërit.