Edh-Dharijat

وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا١

Për erërat që ngrehin dheun dhe shpërndajnë.

فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا٢

Për retë që e bartin shiun e rëndë.

فَالْجَارِيَاتِ يُسْرًا٣

Për anijet që lundrojnë lehtë.

فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا٤

Për engjëjt që bëjnë ndarjen e çështjeve.

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ٥

S’ka dyshim se ajo qe u premtohet është e vërtetë e sigurt.

وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ٦

Dhe se shpërblimi (gjykimi për vepra) do të ndodhë pa tjetër.

وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ٧

Për qiellin plot rrugë.

إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ٨

Ju gjendeni në nje thënie kontradiktore,

يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ٩

Nga ai (besimi) zbrapset ai që ishte zmbrapsur.

قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ١٠

Mallkuar qofshin gënjeshtarët!

الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ١١

Ata të cilët janë gafilë në injorancë (në verbëri, në padituri).

يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ١٢

E pyesin: “Kur është dita e gjykimit?”

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ١٣

Dita kur ata digjen në zjarr.

ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ١٤

Përjetonie dënimin tuaj, ky është ai që kërkonit t’ju shpejtohet.

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ١٥

Të devotshmit janë në kopshte e burime.

آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ١٦

Të kënaqur se kanë shtënë në dorë atë që u dha Zoti i tyre, ata edhe më parë (në dynja) ishin mirëbërës.

كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ١٧

Ata qenë të cilët pak flinin natën.

وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ١٨

Dhe në syfyr (kah mbarimi i natës) ata kërkonin falje për mëkata.

وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ١٩

Dhe në pasurinë e tyre kishin përcaktuar të drejtë për lypësin dhe për të ngratin (që ka nevojë por nuk lyp).

وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ٢٠

Edhe në tokë ka argumente për ata të bindurit.

وَفِي أَنْفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ٢١

Po edhe në veten tuaj. A nuk jeni kah e shihni?

وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ٢٢

E në qiell është furnizimi juaj dhe ajo që ju premtohet.

فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ٢٣

Pasha Zotin e qiellit e të tokës, kjo është një e vërtetë, ashtu siç është se ju flisni.

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ٢٤

A ke arritur të dëgjosh ti për rrëfimin e musafirëve të ndershëm të Ibrahimit?

إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ٢٥

Kur patën hyrë te Ai dhe thanë: “Të përshendesin me paqe!” (E më vete tha): “Njerëz të panjohur!”

فَرَاغَ إِلَىٰ أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ٢٦

Dhe ai pa u vërejtur shkoi te familja e vet dhe solli një viç të majmë të pjekur.

فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ٢٧

Atë ua afroi atyre e tha: “Përse nuk po hani?”

فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۖ قَالُوا لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ٢٨

Dhe ndjeu njëfarë frike prej atyre, po ata thanë: “Mos kij frikë!” Mandej i dhanë myzhde për një djalë të dijshëm.

فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ٢٩

E gruaja e tij nisi të bërtasë e ri ra shuplakë fyyrës së vet e tha: “Unë jam një plakë që nuk lind!”

قَالُوا كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ٣٠

Ata (engjëjt) thanë: “Keshtu ka thënë Zoti yt, e Ai është i urti, i gjithedijshmi”.

۞قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ٣١

Ai (Ibrahimi) tha: “E ç’është puna juaj, o ju të dërguar?”

قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُجْرِمِينَ٣٢

Ata thanë: “Ne jemi të dërguar te një popull kriminel!”

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ طِينٍ٣٣

Që të hedhim mbi ta gurë nga balta (e pjekur)!

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ٣٤

(gurë) Të shënuar te Zoti yt, për ata që i kaluan kufijtë (në mëkate).

فَأَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ٣٥

Dhe kush ishte aty nga besimtarët, Ne i nxorrëm (i larguam).

فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ٣٦

Po nuk gjetëm aty pos një shtëpie myslimane.

وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ٣٧

Dhe Ne kemi lënë aty shenjë dënimit të hidhur.

وَفِي مُوسَىٰ إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ٣٨

(Kemi lënë shenjë) Edhe në Musain kur Ne e dërguam te faraoni me fakte të forta.

فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ٣٩

E ai, me tërë anën (fuqinë) e vet, ia ktheu shpinën dhe tha: “Është magjistar, ose është i çmendur!”

فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ٤٠

E Ne e kapëm atë dhe ushtrinë e tij dhe e hodhëm në det, dhe ai e bëri veten të jetë i sharë.

وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ٤١

Edhe në Adin (kemi lënë shenjë) kur Ne lëshuam kundër tyre erën rrënuese,

مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ٤٢

E cila nuk la send pa e shënderruar në mbeturinë.

وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّىٰ حِينٍ٤٣

Edhe Themudin kur atyre iu pat thënë: kënaquni deri në një kohë.

فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُونَ٤٤

E ata nga kryelartësia nuk respektuan urdhërin e Zotit të tyre, andaj i përfshiu rrufeja me krismë, e ata e shihnin.

فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِرِينَ٤٥

Dhe nuk mundën as të ngriten e as t’i kundërvihen.

وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ٤٦

Edhe popullin e Nuhut (e dënuam) që ishte më parë. Ai ishte një popull i prishur.

وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ٤٧

Ne, me forcën tonë e ngritëm qiellin dhe Ne e zgjërojmë atë.

وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ٤٨

Edhe tokën Ne e kemi shtruar, sa shtrues të mirë jemi.

وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ٤٩

Dhe Ne krijuam prej çdo sendi dy lloje (mashkull e femër) që ju të përkujtoni (madhështnë e Zotit).

فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ٥٠

Pra, ikni e mbështetuni te All-llahu, unë prej Tij jam një qortues i hapët.

وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ ۖ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ٥١

E mos i shoqëroni All-llahut edhe ndonjë zot tjetër, edhe për këtë unë jam i dërguar prej Tij që t’ju tërheqë haptazi vërejtjen.

كَذَٰلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ٥٢

Ja, ashtu pra, edhe atyre që ishin më parë nuk u erdhi i dëguar e që nuk i thanë: “Është magjistar ose është i çmendur!”

أَتَوَاصَوْا بِهِ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ٥٣

A mos e porositën njëri-tjetrin me këtë? Jo, por ata janë popull renegat.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ٥٤

Andaj ti larohu prej tyre, ti nuk je i qoruar.

وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَىٰ تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ٥٥

Vazhdo me keshillë, sepse këshilla besimtarëve u bën dobi.

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ٥٦

Unë nuk i krijova xhinët dhe njerëzit për tjetër pos që të më adhurojnë.

مَا أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ٥٧

Unë nuk kërkoj prej tyre ndonjë furnizim e as dëshiroj të më ushqejnë ata.

إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ٥٨

All-llahu është furnizues i madh, Ai fuqiforti.

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوبًا مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَابِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ٥٩

S’ka dyshim se atyre që bënë mizori u përket dënimi si pjesa e dënimit të shokëve të tyre, andaj, të mos e kërkojnë shpejtimin e tij.

فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ٦٠

Të mjerët ata që nuk besuan për atë ditën e tyre të premtuar!