El-Kalem

ن ۚ وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ١

Nun, betohem në pendën dhe në atë çka shkruajnë!

مَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ٢

Ti, me dhuratën pejgamber) e Zotit tënd, nuk je i çmendur!

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ٣

Dhe se ti, padyshim do të kesh shpërblim të pandërprerë!

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ٤

Vërtet, ti je në një shkallë të lartë morali!

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ٥

Më vonë ti do të shohësh, edhe ata do të shohin.

بِأَيْيِكُمُ الْمَفْتُونُ٦

Se cili prej jush është i çmendur?

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ٧

S’ka dyshim se Zoti yt është Ai që e di më së miri se kush është ai që ka humbur prej rrugës së Tij dhe Ai e di më së miri për të udhëzuarit.

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ٨

Andaj, ti mos u pajto me gënjeshtarët!

وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ٩

Ata kanë dëshirë që ti të bësh lajka.

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ١٠

Mos e respekto askë që betohet shumë dhe është i poshtër!

هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ١١

që është përgojues e ban fjalë ndër njerëz.

مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ١٢

Shumë koprrac ndaj rrugës së mbarë, i pafrenueshëm, mëkatarë,

عُتُلٍّ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ١٣

që është shumë i vrazhdë, më në fund edhe kopil (nuk dihet baba).

أَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ١٤

(Mos e respekto) Vetëm pse ka pasuri e djem!

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ١٥

Kur atij i lexohen ajetet Tona, ai thotë: “Legjenda të të parëve!”

سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ١٦

Ne do ti dëmkosim atë në turi (në hundë).

إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ١٧

Ne i sprovuam ata (mekasit) sikurse i kemi pas sprovuar pronarët e kopshtit. Kur u betuan se do të vjelin atë herët në agim.

وَلَا يَسْتَثْنُونَ١٨

E nuk thanë (kur u betuan): “Në dashtë All-llahu - inshaell -llahu!”

فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ١٩

E, sa qenë ata fjetur, atë (kopshtin) e goditi një bela nga Zoti yt.

فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ٢٠

Dhe ai gdhiu si të ishte i vjelë.

فَتَنَادَوْا مُصْبِحِينَ٢١

Ata në mëngjes thërritnin njëri-tjetrin.

أَنِ اغْدُوا عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَارِمِينَ٢٢

Ngrihuni herët te prodhimet e tuaja, nëse doni t’i vilni!

فَانْطَلَقُوا وَهُمْ يَتَخَافَتُونَ٢٣

Dhe ata vajtënduke pëshpëritur në mes vete (të mos i dëgjojnë kush).

أَنْ لَا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِسْكِينٌ٢٤

Të mos lejojnë të afrohet sot në të asnjë i varfër.

وَغَدَوْا عَلَىٰ حَرْدٍ قَادِرِينَ٢٥

Të mos lejojnë të afrohet sot në të asnjë i varfër.

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ٢٦

E kur e panë atë, thanë: “S’ka dyshim, ne kemi humbur (rrugën)”.

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ٢٧

Jo, (ne nuk kemi humbur rrugën) por pakemi mbetur pa të!

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ٢٨

Ai me maturi prej tyre tha: “A nuk ju thahë përse nuk e përmendi Zotin?”

قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ٢٩

Atëherë ata thanë: “I pafajshëm është Zoti ynë, ne ishim të padrejtë”

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَلَاوَمُونَ٣٠

Dhe u kthyen e po e qortojën njëri-tjetrin.

قَالُوا يَاوَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا طَاغِينَ٣١

Thanë: “Të mjerët ne, vërtet ne ishim jashtë rrugës!”

عَسَىٰ رَبُّنَا أَنْ يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِنْهَا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا رَاغِبُونَ٣٢

Shpresohet se Zoti yt do na zëvendsojë me ndonjë edhe më të mirë se ai; ne në të vetëm te Zoti ynë mbajmë shpresën.

كَذَٰلِكَ الْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ٣٣

Ja, kështu do të jenë dënimi (i mekasve), ndërsa dënimi i botës tjetër do të jetë shumë më i ashpër, sikur të jenë që e kuptojnë.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ٣٤

Është e sigurt se për të devotshmit do të ketë te Zoti i tyre kopshte të begatshme.

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ٣٥

A do ti bëjmë krminelët të barabartë me mylimanët?

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ٣٦

ç’është me ju, si gjykoni ashtu?

أَمْ لَكُمْ كِتَابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ٣٧

A mos keni ndonjë libër, e prej saj mësoni?

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ٣٨

E ju do të keni atje çka të dëshironi?

أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ٣٩

Amos keni ndonjë zotim të fortë prej Nesh që vazhdon deri në kijamet, se do ta rrini atë që dëshironi?

سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ٤٠

Pyeti ata se cili është prej tyre që u garanton atë?

أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكَائِهِمْ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ٤١

Apo ata kanë ortakë (zota) që u garantojnë, pra le t’i sjellin ortakët e vet, nëse e thonë të vëtetën?

يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ٤٢

(Përkujto) Ditën kur ashpërsohet çshtja deri në kulm (në kijamet), e ata do të ftohen për të bërë sexhde, po nuk mundën.

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۖ وَقَدْ كَانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ٤٣

Shikimet e tyre janë të përulura dhe ata i kaplon poshtërimi, kur dihet se ata kanë qenë të ftuar të bëjnë sexhde sa ishin të shëndoshë (e ata - talleshin).

فَذَرْنِي وَمَنْ يُكَذِّبُ بِهَٰذَا الْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ٤٤

Pra më lë Mua dhe ata që e mohojnë këtë Kur’an. Ne do t’i afrojmë ata dalëngadalë te dënimi prej nga nuk presin.

وَأُمْلِي لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ٤٥

Dhe atyre Unë u jap afat, sepse ndëshkimi Im ëstë shumë i fortë.

أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ٤٦

A mos kërkon ti prej tyre shpërblim, e ata janë të ngarkuar me dhëniet?

أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ٤٧

A mos te ta është e fshehta (e Lehvi Mahfudhit), e ata prej atu trumbetojnë (se janë të mirë)?

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌ٤٨

Po ti, bëhu i durueshëm ndaj caktimit të Zotit tënd, e mos u bë si ai peshkut në kohën kur pat thirrur (Zotin) dhe ishte i mllefosur.

لَوْلَا أَنْ تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ٤٩

Sikur të mos i afrohej atij mëshirë nga Zoti i tij, do të hidhej në shkretërirë i demoralizuar.

فَاجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ٥٠

Po Zoti i tij, e bëri atë të zgjedhur prej të mirëve.

وَإِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ٥١

E ata që nuk besuan gati sa të zhdukin me shikimet e tyre, kur dëgjuan Kur’anin, e (nga inati) thanë: “Ai është i marrë!”

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ٥٢

Po ai (Kur’ani) nuk është tjetër vetëm se këshillë për botën (e njerëzve e të xhinëve).