Faqja 521

وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ٧

Për qiellin plot rrugë.

إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ٨

Ju gjendeni në nje thënie kontradiktore,

يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ٩

Nga ai (besimi) zbrapset ai që ishte zmbrapsur.

قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ١٠

Mallkuar qofshin gënjeshtarët!

الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ١١

Ata të cilët janë gafilë në injorancë (në verbëri, në padituri).

يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ١٢

E pyesin: “Kur është dita e gjykimit?”

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ١٣

Dita kur ata digjen në zjarr.

ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ١٤

Përjetonie dënimin tuaj, ky është ai që kërkonit t’ju shpejtohet.

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ١٥

Të devotshmit janë në kopshte e burime.

آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ١٦

Të kënaqur se kanë shtënë në dorë atë që u dha Zoti i tyre, ata edhe më parë (në dynja) ishin mirëbërës.

كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ١٧

Ata qenë të cilët pak flinin natën.

وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ١٨

Dhe në syfyr (kah mbarimi i natës) ata kërkonin falje për mëkata.

وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ١٩

Dhe në pasurinë e tyre kishin përcaktuar të drejtë për lypësin dhe për të ngratin (që ka nevojë por nuk lyp).

وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ٢٠

Edhe në tokë ka argumente për ata të bindurit.

وَفِي أَنْفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ٢١

Po edhe në veten tuaj. A nuk jeni kah e shihni?

وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ٢٢

E në qiell është furnizimi juaj dhe ajo që ju premtohet.

فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ٢٣

Pasha Zotin e qiellit e të tokës, kjo është një e vërtetë, ashtu siç është se ju flisni.

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ٢٤

A ke arritur të dëgjosh ti për rrëfimin e musafirëve të ndershëm të Ibrahimit?

إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ٢٥

Kur patën hyrë te Ai dhe thanë: “Të përshendesin me paqe!” (E më vete tha): “Njerëz të panjohur!”

فَرَاغَ إِلَىٰ أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ٢٦

Dhe ai pa u vërejtur shkoi te familja e vet dhe solli një viç të majmë të pjekur.

فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ٢٧

Atë ua afroi atyre e tha: “Përse nuk po hani?”

فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۖ قَالُوا لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ٢٨

Dhe ndjeu njëfarë frike prej atyre, po ata thanë: “Mos kij frikë!” Mandej i dhanë myzhde për një djalë të dijshëm.

فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ٢٩

E gruaja e tij nisi të bërtasë e ri ra shuplakë fyyrës së vet e tha: “Unë jam një plakë që nuk lind!”

قَالُوا كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ٣٠

Ata (engjëjt) thanë: “Keshtu ka thënë Zoti yt, e Ai është i urti, i gjithedijshmi”.