Faqja 565

سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ١٦

Ne do ti dëmkosim atë në turi (në hundë).

إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ١٧

Ne i sprovuam ata (mekasit) sikurse i kemi pas sprovuar pronarët e kopshtit. Kur u betuan se do të vjelin atë herët në agim.

وَلَا يَسْتَثْنُونَ١٨

E nuk thanë (kur u betuan): “Në dashtë All-llahu - inshaell -llahu!”

فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ١٩

E, sa qenë ata fjetur, atë (kopshtin) e goditi një bela nga Zoti yt.

فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ٢٠

Dhe ai gdhiu si të ishte i vjelë.

فَتَنَادَوْا مُصْبِحِينَ٢١

Ata në mëngjes thërritnin njëri-tjetrin.

أَنِ اغْدُوا عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَارِمِينَ٢٢

Ngrihuni herët te prodhimet e tuaja, nëse doni t’i vilni!

فَانْطَلَقُوا وَهُمْ يَتَخَافَتُونَ٢٣

Dhe ata vajtënduke pëshpëritur në mes vete (të mos i dëgjojnë kush).

أَنْ لَا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِسْكِينٌ٢٤

Të mos lejojnë të afrohet sot në të asnjë i varfër.

وَغَدَوْا عَلَىٰ حَرْدٍ قَادِرِينَ٢٥

Të mos lejojnë të afrohet sot në të asnjë i varfër.

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ٢٦

E kur e panë atë, thanë: “S’ka dyshim, ne kemi humbur (rrugën)”.

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ٢٧

Jo, (ne nuk kemi humbur rrugën) por pakemi mbetur pa të!

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ٢٨

Ai me maturi prej tyre tha: “A nuk ju thahë përse nuk e përmendi Zotin?”

قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ٢٩

Atëherë ata thanë: “I pafajshëm është Zoti ynë, ne ishim të padrejtë”

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَلَاوَمُونَ٣٠

Dhe u kthyen e po e qortojën njëri-tjetrin.

قَالُوا يَاوَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا طَاغِينَ٣١

Thanë: “Të mjerët ne, vërtet ne ishim jashtë rrugës!”

عَسَىٰ رَبُّنَا أَنْ يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِنْهَا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا رَاغِبُونَ٣٢

Shpresohet se Zoti yt do na zëvendsojë me ndonjë edhe më të mirë se ai; ne në të vetëm te Zoti ynë mbajmë shpresën.

كَذَٰلِكَ الْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ٣٣

Ja, kështu do të jenë dënimi (i mekasve), ndërsa dënimi i botës tjetër do të jetë shumë më i ashpër, sikur të jenë që e kuptojnë.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ٣٤

Është e sigurt se për të devotshmit do të ketë te Zoti i tyre kopshte të begatshme.

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ٣٥

A do ti bëjmë krminelët të barabartë me mylimanët?

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ٣٦

ç’është me ju, si gjykoni ashtu?

أَمْ لَكُمْ كِتَابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ٣٧

A mos keni ndonjë libër, e prej saj mësoni?

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ٣٨

E ju do të keni atje çka të dëshironi?

أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ٣٩

Amos keni ndonjë zotim të fortë prej Nesh që vazhdon deri në kijamet, se do ta rrini atë që dëshironi?

سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ٤٠

Pyeti ata se cili është prej tyre që u garanton atë?

أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكَائِهِمْ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ٤١

Apo ata kanë ortakë (zota) që u garantojnë, pra le t’i sjellin ortakët e vet, nëse e thonë të vëtetën?

يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ٤٢

(Përkujto) Ditën kur ashpërsohet çshtja deri në kulm (në kijamet), e ata do të ftohen për të bërë sexhde, po nuk mundën.