Faqja 577

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ٤٨

E tanimë, atyre nuk u bën dobi ndërmjetësimi i ndërmjetësuesve,

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ٤٩

Po çka kishin ata që largohesin prej këshillës (Kur’ait)?

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ٥٠

Ata ishin si gomarë të trembur (të egër).

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ٥١

Që ikin prej luanit (ose prej gjahtarit).

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُنَشَّرَةً٥٢

Veç kësaj, secili prej tyre dëshironte t’i jepej libër i posaçëm (i hapët, i qartë).

كَلَّا ۖ بَلْ لَا يَخَافُونَ الْآخِرَةَ٥٣

E jo! Por ata janë që nuk frikësohen botës tjetër.

كَلَّا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ٥٤

Dhe jo! Se ai (Kur’ani) është këshillë e lartë.

فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ٥٥

E kush do, këshillohet me të.

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَىٰ وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ٥٦

Po ata nuk mund të marrin mësim prej tij, vetëm nëse All-llahu di, Ai është i denjë për t’iu ruajtur dhe i denjë për falje mëkatesh!

لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ١

Betohem në ditën e kijametit;

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ٢

Betohem në shpirtin që është shumë qortues!

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ٣

A mendon njeriu se nuk do t’i tubojmë eshtrat e tij?

بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ٤

Po, do t’ia tubojmë! Duke qenë se Ne jemi të zotët t’ia rikrijojmë si kanë qenë edhe majat e gishtave të tij!

بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ٥

Por, njeriu dëshiron të vazhdojë edhe mëtej në mëkate.

يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ٦

Andaj edhe pyet: “Kur është dita e kijametit?”

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ٧

E, kur të merren sytë (të parët)?

وَخَسَفَ الْقَمَرُ٨

E të zëhet hëna (errësohet),

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ٩

Dhe të bashkohet dielli e hëna.

يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ١٠

Atë ditë njeriu do të thotë: “Nga të iket!”

كَلَّا لَا وَزَرَ١١

Jo, nuk ka strehim!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ١٢

Atë ditë vetëm te Zoti yt është caku!

يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ١٣

Atë ditë njeriu do të njihet me atë që çoi para dhe me atë që la prapa.

بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ١٤

Po njeriu është dëshmitar i vetvetes.

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ١٥

Edhe nëse i paraqet arsyetimet e veta.

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ١٦

Ti (Muhammed) mos shqipto atë (Kur’anin) me gjuhën tënde për ta nxënë atë me të shpejtë!

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ١٧

Sepse Ne e kemi për detyrë tubimin dhe leximin e tij!

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ١٨

E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ١٩

Dhe pastaj është obligim i yni që ta shkoqisim atë.