El-Fexhr

وَالْفَجْرِ١

Pasha agimin!

وَلَيَالٍ عَشْرٍ٢

Pasha dhjetë netët!

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ٣

Pasha çiftin dhe pasha tekun!

وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ٤

Pasha natën që shkon!

هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ٥

A janë këto betime për të mençurin?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ٦

A nuk e i ti se ç’bëri Zoti yt me Ad-in?

إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ٧

Me banorët e Iremit me ndërtesa të larta?

الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ٨

Që si ata (populli Ad) nuk është krijuar askush në tokë!

وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ٩

Dhe me Themudin, të cilët shpuan shkëmbinj në luginën (kura),

وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ١٠

Dhe me faraonin i fortifikuar me tenda (ushtarake)!

الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ١١

Të cilët e tepruan me krime në tokë.

فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ١٢

Dhe në të shtuan shkatërrimin.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ١٣

E All-llahu kundër tyre lëshoi lloj-lloj dënimesh.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ١٤

Pse Zoti yt është që përcjell (u rri në pritë).

فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ١٥

E njeriu, kur e sprovon Zoti i tij, e nderon dhe e begaton, ai thotë: “Zoti im më ka nderuar!”

وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ١٦

Por, kur për ta sprovuar ia pakëson furnizimin (e varfëron), ai thotë: “Zoti im më ka nënçmuar!”

كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ١٧

Jo, nuk është ashtu! Por (punoni edhe më zi) ju nuk përfillnit bonjakun,

وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ١٨

Nuk cytni njëri-tjetrin për ta ushqyer të varfërin,

وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا١٩

Dhe ju e hani me të madhe trashëgimin (padrejtë).

وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا٢٠

Dhe pasurinë e doni së tepërmi.

كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا٢١

Jo, mosni ashtu! Kur të dridhet toka njëpasnjëshëm!

وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا٢٢

Dhe kur të vijë Zoti yt dhe engjëjt qëndrojnë rradhë-rradhë!

وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ٢٣

Dhe atë ditë sillet Xhehennemi, ditën kur përkujtohet njeriu, e ç’dobi i bën atij përkujtimi?

يَقُولُ يَالَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي٢٤

Thotë: “O, i gjori unë, sikur të isha i parapërgatitur për jetën time!”

فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ٢٥

Pra, ditën kur nuk dënon si Ai askush.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ٢٦

Dhe nuk do të farkojë pranga si Ai askush.

يَاأَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ٢٧

O shpirt i qetësuar!

ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً٢٨

Kthehu te Zoti yt i kënaqur (për vehte) e kënaqës (për Zotin)!

فَادْخُلِي فِي عِبَادِي٢٩

Hyr mes robërve të Mi!

وَادْخُلِي جَنَّتِي٣٠

Dhe hyr në Xhennetin Tim!