Xhuzi 30

عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ١

Për çka pyesin ata njëri-tjetrin? –

عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ٢

Për lajmin e madh,

الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ٣

për të cilin ata kanë mendime të ndryshme.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ٤

Jo, jo, ata, me siguri, do ta dinë!

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ٥

E pastaj, sërish, me të vërtetë, do ta dinë!

أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا٦

A nuk u kemi bërë ne Tokën shtrat?

وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا٧

E malet shtyll?

وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا٨

Ne ju kemi krijuar dy lloje (mashkull e femër),

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا٩

dhe gjumin tuaj ua kemi bërë çlodhje,

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا١٠

kure natën ua kemi bërë mbulesë,

وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا١١

dhe ditën e kemi caktuar për jetesë (ekonomizim),

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا١٢

dhe mbi ju kemi ndërtuar shtratë qiej të fortë.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا١٣

Dhe kemi krijur kandil (diell) të shëndritshëm!

وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا١٤

Ne, nga retë, u leshojmë ujëra të mëdha (shira)

لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا١٥

për rritjen e drithërave dhe bimëve,

وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا١٦

dhe kopshteve të dendura.,

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا١٧

Me të vërtetë, Dita e sqarimit, është caktuar,

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا١٨

Dita kur do të fryhet në buri (Sur), e do të vini ju, grupe-grupe,

وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا١٩

dhe qielli do të hapet dhe do të bëhet dyer,

وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا٢٠

dhe malet lëvizin e bëhen si hije e ajrit (fatamorganë).

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا٢١

Me të vërtetë, Skëterra do të bëhet pusi,

لِلطَّاغِينَ مَآبًا٢٢

për të këqinjtë vendbanim, -

لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا٢٣

që aty të mbeten përgjithmonë:

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا٢٤

në të, nuk do të shijojnë as freskim, as pije,

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا٢٥

përpos ujit të vluar dhe qelbësirave,

جَزَاءً وِفَاقًا٢٦

(si) shpërblim gjegjës (i veprave të tyre).

إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا٢٧

Ata, me të vërtetë, nuk kanë menduar në dhënie të llogarisë,

وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا٢٨

dhe argumentet Tona i kanë mohuar krejtësisht,

وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا٢٩

por Ne, çdo gjë e kemi numërura dhe shënuar.

فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا٣٠

“Andaj, shijoni, Ne do t’ju shtojmë vetëm dënimin”.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا٣١

E, me të vërtetë, për ata që i kanë druajtur Perëndisë, u janë përgatitur vende kënaqësie:

حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا٣٢

kopshte dhe vreshta,

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا٣٣

dhe vajza të reja, të njëjtës moshë,

وَكَأْسًا دِهَاقًا٣٤

dhe kupa të plota.

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا٣٥

Nuk do të dëgjojnë atje (në xhennet) biseda të kota as gënjeshtra,

جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا٣٦

(ky është) shpërblimi i Zotit tënd, i dhënë sipas llogarisë (së veprave të tyre),

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا٣٧

Zotit të qiejve dhe të Tokës, dhe çka gjendet në mes tyre, Mëshiruesi, të cilit askush nuk do të mund t’i bëzejë (flas),

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا٣٨

në Ditën kur Xhebraili dhe engjëjt do të jenë të rreshtuar, e nuk do të flas askush, përpos atij që do t’i lejojë Mëshiruesi, e që do të thonë të vërtetën.

ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا٣٩

Ajo është Ditë e pashmangshme, e kush të dojë, do ta marr strehimin te Zoti i vet.

إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَالَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا٤٠

Me të vërtetë, Ne u kemi paralajmëruar se është i afërt dënimi, në Ditën kur njeriu do t’i shohë veprat e tija, dhe, kur jobesimtari, do të thotë: “Ah, të isha dhé!”

وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا١

Betohem në ata (engjëj) që i marrin shpirtërat ashpër (jombesimtarëve)

وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا٢

dhe në ata që i marrin butësisht (besimtarëve)

وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا٣

dhe në ata (engjëj) që notojnë në hapësirë (në mes Tokës e qiellit),

فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا٤

si dhe në ata (engjëj) që garojnë (për kryerjen e urdhërave),

فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا٥

dhe betohem në ata (engjëj) që i rregullojnë ato që nuk janë të rregulluara,

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ٦

në Ditën kur Toka do të dridhet nga tërmeti,

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ٧

ps të cilit pason tjetri. –

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ٨

Atë ditë, zemrat do të jenë të tronditura,

أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ٩

e shikimet e tyre të përulura.

يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ١٠

Ata (jobesimtarët) thonë: “A, me të vërtetë, do të kthehemi ne – në jetë (në gjendjen e mëparshme)?

أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً١١

A thua edhe kur të bëhemi eshtra të kalbur?”

قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ١٢

E thonë: “E atëherë (të kthyerit), do të jemi të humbur.

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ١٣

E do të jetë ajo (ringjallja) vetëm një thirrje,

فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ١٤

dhe, ja ata përnjëherësh (të gjallë) në Tokë.

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ١٥

A të ka ardhur ty (o Muhammed) lajmi për Musain,

إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى١٦

kur Zoti i tij e ka thirrë atë në luginën e shenjtë të Tuvasë:

اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ١٧

“Shko te Faraoni, se ai, me të vërtetë, është tërbuar,

فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ١٨

dhe thuaj (Faraonit): ‘A don ti të pastrohesh (nga të këqiat),

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ١٩

dhe të udhëzoj te Zoti yt, që t’i druhesh (për të mos bërë të këqia)?

فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ٢٠

Dhe, ia tregoi (Musai-Faraonit) mrekullinë më të madhe,

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ٢١

por ai e mohoi dhe e kundërshtoi,

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ٢٢

pastaj u kthye,

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ٢٣

u përpoq dhe i tuboi njerëzit e thirri:

فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ٢٤

“Unë jam zoti juaj suprem (më i lartë)!

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ٢٥

dhe, Perëndia, ia ekspozoi atij dënimin e kësaj bote dhe të botës tjetër.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ٢٦

Kjo është këshillë për ata që i druajnë Perëndisë.

أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا٢٧

E, çka është më vështirë: krijimi i juaj apo i qiellit? Ai e ka ndërtuar (qiellin),

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا٢٨

lart e ka ngritur kupën e tij dhe e ka përsosur,

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا٢٩

dhe netët e tij i ka bërë të errta, kurse ditët të ndritshme,

وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا٣٠

e pastaj e rrafshoi (shtriu) Tokën,

أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا٣١

dhe nga ajo (toka) i nxorri ujërat dhe kullosat,

وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا٣٢

dhe malet i bëri të palëvizshme (i forcoi)

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ٣٣

për gjallërinë tuaj dhe të bagëtive tuaja.

فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ٣٤

E, kur të arrijë vështirësia më e madhe,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ٣٥

Dita kur njeriu e kujton atë çka ka punuar,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ٣٦

dhe i tregohet skëterra çdokujt që sheh,

فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ٣٧

atëherë, ai që ka qenë kërcënues,

وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا٣٨

dhe e ka preferuar (dashtë më shumë) jetën e kësaj bote,

فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ٣٩

pë te, me të vërtetë, vendbanim është skëterra.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ٤٠

Kurse, ai që i druan madhërisë së Zotit të tij dhe e frenon vete nga epshet,

فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ٤١

me të vërtetë, vendbanim i tij është xhenneti.

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا٤٢

Të pyesin ty për Kijametin: “Kur do të ndodhë?”

فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا٤٣

Çka ka rëndësi për ty ta përmendësh atë?!

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا٤٤

Vetëm Zoti yt di për te.

إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا٤٥

Ti je vetëm paralajmërues i atyre që i druajnë atij (Kijametit);

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا٤٦

kurse, atë ditë, që do ta shohin atë (Kijametin), atyre do t’u duket se kanë qëndruar në këtë botë, vetëm një mbrëmje apo një mëngjes (të asaj mbrëmjeje).

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ١

Ai (Muhammedi) u mrrol e u kthye (me fytyrë)

أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ٢

ngase i erdhi pranë i verbëri.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ٣

E kush të dëfton ty – ndoshta ai dëshiron të pastrohet (nga mëkatet),

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ٤

ose të këshillohet, e t’i sjell dobi atij këshillimi,

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ٥

e atij që ësthë i pasur (e prezentohet si i panevojshëm për të besuar)

فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ٦

atij po i kthehesh

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ٧

sepse, ti nuk ke përgjegjësi, nëse ai nuk don të pastrohet (të besojë);

وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ٨

e atij që të vjen ty duke nxituar (për këshillim)

وَهُوَ يَخْشَىٰ٩

dhe ndien drojë

فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ١٠

e ti atë nuk po e merr në konsiderim.

كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ١١

Mos vepro ashtu! Ato janë këshilla,

فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ١٢

e, kush të dojë, le të mësojë

فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ١٣

në faqet e (Kur’anit të) çmueshme

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ١٤

të lartësuara (të madhërueshme), të pastra,

بِأَيْدِي سَفَرَةٍ١٥

me duart e shkruesve (engjëjve)

كِرَامٍ بَرَرَةٍ١٦

të ndershëm dhe të drejtë.

قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ١٧

Mallkuar qoftë njeriu! Sa jomirënjohës që është ai!

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ١٨

Prej çkahjes e krijoi Ai (Perëndia) atë (njeriun)?!

مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ١٩

Prej pikës së farës e krijoi dhe përgatiti për të çdo gjë të dobishme,

ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ٢٠

dhe pastaj ia lehtësoi rrugën (e lindjes),

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ٢١

pas kësaj, (Ai) ia caktoi vdekjen dhe bëri që të varroset,

ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ٢٢

dhe, mandej kur të dojë Ai, e ringjallë.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ٢٣

Në të vërtetë! Ai – njeriu, ende nuk i ka plotësuar ato që i ka urdhëruar Ai!

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ٢٤

Le të shikojë njeriu në ushqimin e vet:

أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا٢٥

Ne kemi derdhur ujëra (shira) të bollshme,

ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا٢٦

pastaj e kemi plasaritur tokën me çarje

فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا٢٧

dhe bëjmë që nga ajo të rriten drithërat,

وَعِنَبًا وَقَضْبًا٢٨

dhe rrushi e perimet,

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا٢٩

dhe ulliri e palma,

وَحَدَائِقَ غُلْبًا٣٠

dhe kopshtet e dendura,

وَفَاكِهَةً وَأَبًّا٣١

dhe pëmët e barishtet,

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ٣٢

për ju dhe bagëtinë tuaj.

فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ٣٣

E, kur të arrijë zëri i madh shurdhues, -

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ٣٤

në Ditën kur njeriu ikën nga vëllau i tij

وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ٣٥

dhe nga nëna e babai i tij

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ٣٦

dhe nga bashkëshortja e fëmijët e tij;

لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ٣٧

atë Ditë, çdonjëri është i preokupuar me gjendjen e vetvetes,

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ٣٨

disa fytyra atë Ditë, shëndrisin,

ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ٣٩

të qeshura, të gëzuara,

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ٤٠

kurse disa fytyra, atë Ditë, pluhërosen,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ٤١

errësira do t’i kaplojë,

أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ٤٢

këta janë jobesimtarët, të korruptuarit.

إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ١

Kur Dielli të humbë shkëlqimin,

وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ٢

dhe kur yjet të rrëzohen (errësohen),

وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ٣

dhe kur malet të lëvizin,

وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ٤

dhe kur devet mbarsë të mbeten pa çoban (të pakujdes),

وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ٥

dhe kur shtazët e egra të tubohen,

وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ٦

dhe kur devet vlojnë,

وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ٧

dhe kur shpirtërat bashkohen me trupëra,

وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ٨

dhe kur vajza e varrosur për së gjalli, do të pyetet

بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ٩

për çfarë faji është mbytur,

وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ١٠

dhe kur të shpërndahen listat (librat e veprave të njerëzve),

وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ١١

dhe kur qielli zhvendoset,

وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ١٢

dhe kur të flakërojë skëterra,

وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ١٣

dhe kur të afrohet xhenneti,

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ١٤

çdokush do të di për veprat që ka përgatitur.

فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ١٥

Dhe – betohem në yjet – që perëndojnë

الْجَوَارِ الْكُنَّسِ١٦

të cilët lëvizin dhe zhduken nga shikimi (horizonti),

وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ١٧

dhe në natën kur bie terri,

وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ١٨

dhe agimin kur gdhinë (zbardhëllon drita).

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ١٩

Me të vërtetë, Kur’ani është fjala e të Dërguarit fisnik (Xhebrailit),

ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ٢٠

të fuqishëm, të çmuar nga Zoti i Arshit (Kozmosit)

مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ٢١

të cilin e dëgjojnë (engjëjt) dhe është i besuar (i madh).

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ٢٢

E shoku juaj (Muhammedi), nuk është i marrë.

وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ٢٣

Ai (Muhammedi) e ka parë qartë (Xhebrailin) në horizont,

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ٢٤

dhe, kur është fjala për Shpalljen, ai (Muhammedi) nuk është dorështrënguar (nuk e mshehë atë),

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ٢٥

dhe Kur’ani nuk është fjalë e djallit të mllkuar,

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ٢٦

e, kah po ia mbani (me këto mendime)?!

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ٢٧

Ai (Kur’ani), është vetëm këshillë, për tërë botën (njerëzit):

لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ٢٨

për ata nga ju që duan rrugën e vërtetë,

وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ٢٩

e ju nuk mund të dëshironi (të drejtën), përveç atëherë kur dëshiron Perëndia, Zoti i gjithë botërave!

إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ١

Kur të shkyhet qielli,

وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ٢

dhe kur të rrëzohen (derdhën) yjet,

وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ٣

dhe kur përzihen detërat (njëri me tjetrin),

وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ٤

dhe kur të rrotullohen varret,

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ٥

çdokush do të di për veprat që ka punuar dhe lëshimet (që ka bërë).

يَاأَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ٦

O njeri, ç’të mashtroi ty që nuk i besove Zotit tënd bujar?

الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ٧

Ai të krijoi ty dh bëri që ta kesh (në formë) të harmonizuar tërë organizmin, -

فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ٨

dhe çfarë forme deshi (Ai), të dha!