Lista e xhuzeve
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ١
Për çka ata i bëjnë pyetje njëri-tjetri?
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ٢
Për lajmin e madh e tronditës.
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ٣
Në të cilin ata janë në kundërshti.
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ٤
Jo, të mos pyesin, sepse ata do ta kuptojnë!
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ٥
Përsëri Jo, se ata do ta kuptojnë!
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا٦
A nuk e bëmë Ne tokën të përshtatshme (për jetë),
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا٧
Ndërsa kodrat shtylla?
وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا٨
Dhe Ne u krijuam juve në çifte.
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا٩
Dhe gjumin tuaj ua bëmë për pushim.
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا١٠
Dhe natën ua bëmë mbulesë (si rrobet).
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا١١
Ndërsa ditën e bëmë për gjallërim.
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا١٢
Dhe Ne kemi ndërtuar mbi ju një shtatëshe të fortë.
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا١٣
Dhe kemi vënë ndriçuesin që flakëron.
وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا١٤
Dhe prej reve të shtrydhura kemi lëshuar shi të madh.
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا١٥
Që me të të rrisim drithëra e bimë.
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا١٦
Edhe kopshte të dendura palë mbi palë.
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا١٧
S’ka dyshim se dita e gjykimit është caktuar.
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا١٨
Është dita që i fryhet surit, e ju vini grupe-grupe.
وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا١٩
Dhe qielli hapet e bëhet dyer-dyer.
وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا٢٠
Dhe kodrat shkulen dhe bëhen pluhur (si valë rrezesh).
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا٢١
E Xhehennemi është në pritë (në pusi).
لِلطَّاغِينَ مَآبًا٢٢
Është vendstrehim i arrogantëve.
لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا٢٣
Aty do të mbesin për tërë kohën (pa mbarim).
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا٢٤
Aty nuk do të shijojnë as freskim, as ndonjë pije.
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا٢٥
Përveç ujë të valë e kalbësirë.
جَزَاءً وِفَاقًا٢٦
Si ndëshkim i merituar.
إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا٢٧
Ata ishin që nuk pritnin se do të jepin llogari.
وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا٢٨
Dhe argumentet Tona i përgënjeshtruan më këmbëngulje.
وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا٢٩
Ndërsa Ne çdo send e kemi ruajtur me shkrim të saktë.
فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا٣٠
E ju pra, vuani, se Ne nuk do t’u shtojmë tjetër vetëm se vuajtje.
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا٣١
S’ka dyshim se të devotshmit kanë fitime të mëdha.
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا٣٢
Kopshte e vreshta rrushi.
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا٣٣
Edhe vasha të një moshe.
وَكَأْسًا دِهَاقًا٣٤
Edhe gota të mbushura plot verë.
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا٣٥
Aty nuk dëgjojnë fjalë të kota, as gënjeshtra.
جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا٣٦
Shpërblime e dhurata të shumta dhënë nga Zoti yt.
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا٣٧
Zoti i qiejve e i tokës, dhe çka ka ndërmjet tyre, që është mëshirues, të cilit nuk kanë të drejtë t’i bëjnë vërejtje.
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا٣٨
Atë ditë Xibrili dhe engjëjt qëndrojnë të rreshtuar, askush nuk flet pos atij që e lejon Mëshiruesi, dhe i cili e thotë të vërtetën.
ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا٣٩
Ajo është dita e vërtetë, e kush dëshiron le të kthehet rrugës te Zoti i vet.
إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَالَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا٤٠
Ne ua tërhoqëm juve (idhujtarëve) vërejtjen për një dënim të afërt, në ditën kur njeriu (besimtar) shikon se çka i kanë sjellë duart e veta, e jobesimtari thotë: “Ah, sa mirë do të ishte për mua sikur të isha dhe"!
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا١
Pasha ata (engjëj) që marrin shpirtrat me rrëmbim (përmbytshëm)!
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا٢
Dhe ata që marrin shpirtra me lehtësim!
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا٣
Dhe ata që notojnë me shpejtësi!
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا٤
Dhe nxitësit të cilët me shpejtësi në vendin e vet i çojnë!
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا٥
Dhe pasha ata që çdo çështje rregullojnë!
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ٦
Ditën që vrullshëm bëhet dridhja.
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ٧
Që pas saj pason tjetra.
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ٨
Atë ditë zemrat janë të tronditura.
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ٩
Shikimet e tyre janë të poshtruara (frikësuara).
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ١٠
Ata (idhujtarët në dynja) thonë: “A thua do të bëhemi përsëri kështu si jemi?”
أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً١١
A edhe pasi të jemi bërë eshtra të kalbur?”
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ١٢
Ata thanë: “Atëherë, ai kthim do të jetë dëshpërues për ne!”
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ١٣
Po ajo (ringjallja) nuk do të jetë tjetër pos një thirrje (klithje).
فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ١٤
Dhe ja, ata mbi sipërfaqen e tokës.
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ١٥
A të ka ardhur ty rrëfimi i Musait?
إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى١٦
Kur Zoti i tij e pat thirrur në luginën e bekuar Tuva (rrënzë kodrës Turi Sina).
اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ١٧
Shko te faraoni se vërtet ai e ka tepruar.
فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ١٨
Dhe thuaj: “E ke ndër mend të pastrohesh?”
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ١٩
Unë të udhëzoi te Zoti yt e ti t’ia keshë frikën Atij!
فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ٢٠
Dhe ai ia tregoi mrekullinë e madhe.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ٢١
Po ai e përgënjeshtroi dhe e kundërshtoi.
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ٢٢
Pastaj u kthye prapa dhe iku me të shpejtë.
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ٢٣
I tuboi (të gjithë të vetët) dhe u mbajti fjalim.
فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ٢٤
E u tha: “Unë jam zoti juaj më i lartë!”
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ٢٥
Atëherë tmerrshëm e dënoi atë, për këtë të fundit dhe për atë të parën.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ٢٦
Në këtë ndëshkim ka përvojë mësimi për atë që frikësohet.
أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا٢٧
A është më i rëndë rëndë krijimi juaj apo ai i qiellit? E Ai e ngriti atë!
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا٢٨
Ngriti kuoën e tij dhe e përsosi atë.
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا٢٩
Natën ia errësoi e ditën ia ndriçoi.
وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا٣٠
E pastaj tokën e sheshoi.
أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا٣١
Dhe prej saj nxori ujin e saj dhe kullosat e saj.
وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا٣٢
Kurse kodrat ia përforcoi.
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ٣٣
Si furnizim për ju dhe për kafshët tuaja.
فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ٣٤
E kur të vijë vala e madhe (kijameti),
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ٣٥
Atë ditë njeriu përkujton se çka ka punuar.
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ٣٦
E Xhehennemi shfaqet sheshazi për atë që e sheh.
فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ٣٧
E për sa u përket atij që ka tepruar.
وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا٣٨
Dhe i dha përparësi jetës së kësaj bote,
فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ٣٩
Xhehennemi do të jetë vendi i tij.
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ٤٠
E kush iu frikësua paraqitjes para Zotit të vet dhe ndaloi veten prej epsheve,
فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ٤١
Xhenneti është vendi i tij.
يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا٤٢
Ty të pyesin për kijametin: “Kur do të ndodhë ai?!”
فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا٤٣
Po, në çfarë gjendje je ti t’ua përkutosh atë?
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا٤٤
Vetëm te Zoti yt është dijenia për të.
إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا٤٥
Ti je vetëm qortues i atij që ia ka frikën Atij.
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا٤٦
Ditën kur ta përjetojnë atë, atyre (idhujtarëve) do t’u duket sikur nuk kan jetuar më tepër se një mbrëmje ose një mëngjes të saj.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ١
Ai vrenjti (fytyrën) dhe u kthye.
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ٢
Ngase atij i erdh i verbëri.
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ٣
E ku mund ta dish ti, ndoshta ai do të pastrohet.
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ٤
Apo do të këshillohet dhe këshilla do t’i bëjë dobi!
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ٥
E ai që nuk ndien nevojë (për Zotin) pse ka pasuri,
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ٦
Ti atij i vë veshin (i drejtohesh)!
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ٧
Po ti nuk ke përgjegjësi, pse ai nuk pastrohet.
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ٨
Ndërsa ai që nxiton dhe vjen te ti,
وَهُوَ يَخْشَىٰ٩
Dhe meqë ai frikësohet,
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ١٠
E ti nuk e zë asgjë (dhe nuk ia vë veshin fjalës së tij),
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ١١
Jo ashtu! Në të vërtetë këto janë këshilla.
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ١٢
Kush do merr mesim nga kjo (nga Kur’ani).
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ١٣
Është këshillë në flet të çmueshme.
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ١٤
Me vlerë të lartë e të ruajtur.
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ١٥
Në duar të udhëtuesve (engjëjve udhëtues mes All-llahut e njerëzve).
كِرَامٍ بَرَرَةٍ١٦
Të nderuar e të ruajtur.
قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ١٧
Qoftë mallkuar njeriu, sa mohues i fortë është ai!
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ١٨
Po prej çkafi e krijoi Ai atë?
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ١٩
Atë e krijoi prej një pike uji dhe e përgatiti.
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ٢٠
Pastaj atij ia lehtësoi rrugën.
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ٢١
Mandej atë e bëri të vdesë dhe atij i bëri varr (të varrosët).
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ٢٢
Pastaj kur të dojë Ai e ringjallë atë.
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ٢٣
Jo! Ai nuk zbatoi atë që urdhëroi Ai.
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ٢٤
Njeriu le të shikoje ushqimin e vet.
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا٢٥
Ne lëshuam shi të mjaftueshëm.
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا٢٦
Pastaj e çamë tokën sipas nevojës së bimës,
فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا٢٧
Dhe bëmë që në të të mbijnë drithëra
وَعِنَبًا وَقَضْبًا٢٨
Edhe rrush e perime,
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا٢٩
Edhe ullinj e hurma,
وَحَدَائِقَ غُلْبًا٣٠
Edhe kopshte të dendura,
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا٣١
Dhe pemë e kullosa,
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ٣٢
Si mjete gjallërimi për ju dhe për bagëtinë tuaj.
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ٣٣
E kur të vijë ushtima (krisma e kijametit);
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ٣٤
Atë ditë njeriu ikën prej vëllait të vet,
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ٣٥
Prej nënës dhe prej babait të vet,
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ٣٦
Prej gruas dhe prej fëmjëve të vet.
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ٣٧
Atë ditë secilit njeri i mjafton çështja e vet.
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ٣٨
Atë ditë do të ketë fytyra të shndritura,
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ٣٩
Të buzëqeshura e të gëzuara.
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ٤٠
Atë ditë do të ketë edhe fytyra të pluhëruara,
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ٤١
Që i ka mbuluar errësira e zezë,
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ٤٢
E të tillët janë ata mohuesit, mëkatarët.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ١
Kur dielli të jetë mbështjellur (dhe errësohet),
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ٢
Dhe kur yjet të kenë rënë (e shkapërderdhur),
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ٣
Dhe kur kodrat të kenë udhëtuar (e bërë pluhur në ajër),
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ٤
Dhe kur devetë e shtrenjta të lihen pa bari në fushë,
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ٥
Dhe kur egërsirat të jenë bashkuar (tubuar).
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ٦
Dhe kur detet të vlojnë si zjarr i flakruar,
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ٧
Dhe kur shpirtrat të jenë bashkuar.
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ٨
Dhe kur të pyeten ato vajza të varrosura të gjalla,
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ٩
Për çfarë mëkati ato janë mbytur,
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ١٠
Dhe kur fletushkat të jenë shpaluar,
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ١١
Dhe kur qielli të jetë hequr,
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ١٢
Dhe kur Xhehennemi të jetë ndezur fort,
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ١٣
Dhe kur Xhenneti të jetë afruar,
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ١٤
Atëbotë njeriu do të dijë se çka ka ofruar (të mirë ose të keqe).
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ١٥
Betohem fuqimisht në yjet që tërhiqen (ditën, e ndriçojnë natën),
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ١٦
Që udhëtojnë e fshihen (si dreni në strofkë),
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ١٧
Pasha natën kur ajo ia beh me errësirë.
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ١٨
Pasha agimin kur ia shkrep!
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ١٩
S’ka dyshim se ai (Kur’ani) është thënie e të dërguarit fisnik (që e pranoi prej Zotit).
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ٢٠
Që është i fortë dhe që ka vend të lartë te Zoti i Arshit.
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ٢١
Që është i respektuar atje (në mesin e engjëjve) dhe besnik.
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ٢٢
Nuk është i marrë shoku juaj (Muhammedi)!
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ٢٣
Dhe se ai e pat parë atë (Xhibrilin) në horizontin e qartë lindor.
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ٢٤
Dhe ai nuk është që në të fshehtën (shpalljen) ka dyshim (ose ua lë mangu).
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ٢٥
Dhe ai (Kur’ani) nuk është thënie e djallit të mallkuar!
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ٢٦
Pra, ku jeni, kah shkoni?
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ٢٧
Ai (Kur’ani) s’është tjetër pos këshillë për njerëzit!
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ٢٨
Për atë nga mesi juaj që dëshiron të gjendet në të vërtetën.
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ٢٩
Po ju nuk mundeni, por vetëm nëse dëshiron All-llahu, Zoti i botëve!
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ١
E kur të çahet qielli.
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ٢
Dhe kur të shkapërderdhen yjet.
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ٣
Dhe kur të përzihen detet.
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ٤
Dhe kur të trazohen varret.
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ٥
Atëbotë secili njeri e din se çka punuar dhe çka ka lënë prapa!
يَاأَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ٦
O ti njeri po ç’të mashtroi ty kundrejt Zotit tënd që është bujar e i urtë?
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ٧
I cili të krijoi, të përsosi dhe të drejtoi.
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ٨
Të formësoi në formën që Ai dëshiroi!
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ٩
Jo, nuk është ashtu. Ju përgënjeshtroni ditën e përgjegjësisë.
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ١٠
Kurse ndaj jush janë përcjellësit!
كِرَامًا كَاتِبِينَ١١
Janë shkrues të ndershëm te All-llahu.
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ١٢
Ata e dinë se çka punoni.
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ١٣
E s’ka dyshim se të mirët janë në kënaqësinë e përjetimeve (në Xhennet).
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ١٤
Dhe se mëkatarët janë në Xhehennem.
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ١٥
Aty futen ata ditën e gjykimit (të cilën nuk e besonin).
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ١٦
Dhe nuk kanë të larguar prej tij.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ١٧
E ç’të mësoi ty se ç’është dita e gjykimit?
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ١٨
Përsëri, ç’të mësoi ty se ç’është dita e gjykimit?
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ١٩
Është dita kur askush, askujt nuk do të mund t’i ndihmojë asgjë; atë ditë e tërë çështja i takon vetëm All-llahut!
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ١
Të mjerët ata që masin e peshojnë.
الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ٢
Ata që kur matin prej njerëzve prej njerëzve, për vete e plotësojnë,
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ٣
E kur u matin të tjerëve ose u peshojnë, u lënë mangu.
أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ٤
A nuk e donë të tillët se kanë për t’u ringjallur?
لِيَوْمٍ عَظِيمٍ٥
Në një ditë të madhe,
يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ٦
Në ditën kur njerëzit ngriten (prej varrezave) për të dalë para Zotit të botëve.
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ٧
Jo, të mos rrinë gafil! Se shënimet e veprave të mëkatarëve janë në Sixhin (në një libër shënimesh të të këqijave më të dëmshme).
وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ٨
E, ku e di ti se ç’është sixhini?
كِتَابٌ مَرْقُومٌ٩
Ai është një libër i qendisur (në një qeli në fund të burgut).
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ١٠
Atë ditë është shkatërrimi për gënjeshtarët.
الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ١١
Të cilët nuk e besojnë ditën e përgjegjësisë.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ١٢
E atë ditë nuk e mohon kush, përveç atij që ka sharruar tepër në mosbesim e në punë të këqija.
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ١٣
E që kur i lexohen atij argumentet Tona, thonë: “Legjenda të të parëve!”
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ١٤
Jo, nuk është ashtu! Por të këqijat që i punuan, zemrat e tyre ua mbuluan.
كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ١٥
Jo dhe Jo! Atë ditë do të jenë të penguar prej (ta shohin) Zotit të tyre.
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ١٦
Pastaj ata do të hyjnë në Xhehennem.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ١٧
Dhe do t’u thuhet: “Ky është ai të cilin e keni përgënjeshtruar!”
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ١٨
Jo, nuk janë të njejtë! Se libri i të mirave gjendet në Il-lijjinë!
وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ١٩
E ku e di ti se çka është Ilijunë?
كِتَابٌ مَرْقُومٌ٢٠
Është një llibër i qendisur qartë.
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ٢١
Të cilin e dëshmojnë engjëjt që janë më të të afërmit.
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ٢٢
E s’ka dyshim se vepërmirët janë në përjetime e kënaqësi (Xhennet).
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ٢٣
Të mbështetur në kolltukë vështrojnë.
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ٢٤
Në fytyrat e tyre mund të kuptosh kënaqësinë e përjetimeve.
يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ٢٥
U jepet të pijnë pije në enë të mbyllura.
خِتَامُهُ مِسْكٌ ۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ٢٦
Pije që në fund asaj i vjen era misk! E për shpërblim të tillë le të garojnë ata që lakmojnë të mirën.
وَمِزَاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ٢٧
Dhe përzierja e asaj pije është në tensim (uji më i mirë).
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ٢٨
Krua nga i cili do të pijnë më të afërmit e Zotit.
إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ٢٩
Mëkatarët ishin ata të cilët i përqeshnin ata që besuan.
وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ٣٠
Dhe kur kalonin (besimtarët) pranë (idhujtarëve), ata ia bënin me sy njëri-tjetrit.
وَإِذَا انْقَلَبُوا إِلَىٰ أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ٣١
E kur ktheheshin te familjet e veta, ktheheshin të kënaqur.
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ٣٢
Dhe kur i shihnin ata (besimtarët) janë të humbur!”
وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ٣٣
Po Ne, nuk i caktuam ata (idhujtarët) si rojë të atyre (besimtarëve).
فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ٣٤
E sot, (në ditën e gjykimit), ata që besuan do të tallen me jobesimtarët.
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ٣٥
Duke qëndruar të mbështetur (besimtarët) në kolltukë e duke shikuar.
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ٣٦
A thua a u shpërblyen jobesimtarët për atë që punuan? (Po)
الإنشقاق
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ١
Kur të pëlcet qielli.
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ٢
T’i bindet urdhërit të Zotit të vet, ashtu si takoi.
وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ٣
Dhe kur toka të shtrihet në gjerësinë e saj.
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ٤
E të nxjerr çka ka brenda e të çlirohet,
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ٥
Dhe t’i bindet Zotit të saj, ashtu si takoi.
يَاأَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ٦
O ti njeri, vërtet ti përpiqesh me një përpjekje të madhe që çon te Zoti yt, e atë (përpjekje) do ta gjesh.
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ٧
E përsa i përket atij që libri i vet i jepet nga e djathta,
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا٨
Ai do të llogaritet me një llogari të lehtë,
وَيَنْقَلِبُ إِلَىٰ أَهْلِهِ مَسْرُورًا٩
Do të kthehet te familja e vet i gëzuar.
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ١٠
E përsa i përket atij që libri i vet i jepet pas shpinës,
فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا١١
Ai do t’i ndjellë vetes shkatërrim,
وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا١٢
Dhe do të hyjë në zjarr të ndezur fort.
إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا١٣
Ai ka qenë i gëzuar në familjen e vet,
إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ١٤
Dhe ka menduar se nuk ka për t’u kthyer.
بَلَىٰ إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا١٥
Po, se, vërtet Zoti i tij gjithnjë e ka parë atë.
فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ١٦
Betohem në kuqërrimin e horizontit pas perëndimit,
وَاللَّيْلِ وَمَا وَسَقَ١٧
Dhe në natën dhe çka ajo tubon,
وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ١٨
Dhe në hënën kur ajo është e plotë.
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ١٩
Ju patjetër do të përjetoni gjendje pas gjendjeje.
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ٢٠
E, çka kanë ata që nuk besojnë?
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ۩٢١
Dhe kur u lexohet atyre Kur’ani, nuk përulen (nuk bien në sexhde)?
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَ٢٢
Përkundrazi, ata që nuk besuan edhe përgënjeshtrojnë?
وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ٢٣
E All-llahu e di më së miri se çka mbajnë fshehtë ata!
فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ٢٤
Lajmëroji, pra me një dënim të dhembshëm.
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ٢٥
Me përjashtim të atyre që besuan e bënë vepra të mira, të cilët kanë shpërblim të vazhdueshëm!
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ١
Pasha qiellin me plot yje,
وَالْيَوْمِ الْمَوْعُودِ٢
Pasha ditën e premtuar,
وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ٣
Pasha atë që dëshmon dhe atë që dëshmohet!
قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ٤
Mallkuar qofshin ata të zotët e hendeqeve,
النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ٥
Të zjarrit më plot lëndë djegëse,
إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ٦
Kur ata rrinin ulur rreth tij,
وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ٧
Dhe dëshmonin atë që bënin me besimtarët.
وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ٨
E nuk patën pse t’i urrejë, përveç që e besuan All-llahun, ngadhënjyesin, të lavdëruarin,
الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ٩
Të cilit i takon sundimi i qiejve e i tokës;, e All-llahu është dëshmitar i çdo sendi.
إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيقِ١٠
Është i sigurt se ata që i sprovuan besimtarët dhe besimtaret dhe nuk u penduan; ata kanë dënimin e Xhehennemit dhe dënimin e djegies.
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيرُ١١
Ata që besuan dhe bënë vepra të mira, ata kanë Xhennete nën të cilët burojnë lumenj. e ai është suksesi më i madh.
إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ١٢
Është e vërtetë se goditja e Zotit tënd është e fortë.
إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ١٣
Në të vërtetë, Ai është që e fillon (krijimin) dhe e rikthen.
وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ١٤
Ai është që falë mëkatet, është i dashur.
ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ١٥
Është i zoti i Arshit, të madhëruar!
فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ١٦
E punon atë që dëshiron.
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ١٧
A të ka ardhur ty lajmi i ushtrive,
فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ١٨
Të faraonit dhe të Thmeudit?
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي تَكْذِيبٍ١٩
Por, këta që mohuan (idhujtarët), vazhdojnë me gënjeshtër.
وَاللَّهُ مِنْ وَرَائِهِمْ مُحِيطٌ٢٠
Po All-llahu ata i ka rrethuar (nuk mund t’i shpëtojnë)!
بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ٢١
Përkundrazi, (ata që gënjejnë), ai është Kur’an i famshëm.
فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ٢٢
Në një pllakë të ruajtur mirë (në Levhi Mahfudhë).
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ١
Pasha qiellin dhe yllin ndriçues (të natës)!
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ٢
E ku e di tise çka është tariku - trokitësi?
النَّجْمُ الثَّاقِبُ٣
Ai është ylli që shpon (errësirën me dritë).
إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ٤
Nuk ka asnjëri njeri që ndaj tij të mos ketë përcjellës.
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ٥
Le të shikojë njeriu se prej çkahit është krijuar?
خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ٦
Ai është krijuar prej një uji që hidhet fuqishëm,
يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ٧
E që del nga kurrizi i shpinës dhe dërrasa e gjoksit.
إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ٨
E s’ka dyshim se Ai ka fuqi ta rikthejë në jetë atë.
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ٩
Ditën kur do të gjurmohen të fshehtat.
فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ١٠
E ai (njeriu) nuk ka forcë as ndihmëtarë.
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ١١
Pasha qiellin që kohë pas kohe kthehet me shi.
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ١٢
Edhe kohën që qahet për bimë.
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ١٣
Është e vërtetë se ai (Kur’ani) është fjalë që dallon - gjykon.
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ١٤
Nuk është ai i parëndësishëm (lojë e kotë)!
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا١٥
Ata vërtetë bëjnë kurtha.
وَأَكِيدُ كَيْدًا١٦
Po edhe Unë përgatis dështimin e kurtheve të tyre!
فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا١٧
E ti jobesimtarët jepju afat, afatizoi ata pak.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى١
Madhëroje emrin e Zotin tënd të Lartë!
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ٢
I cili krijoi dhe përsosi,
وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ٣
Dhe i cili përcaktoi e orientoi,
وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ٤
Dhe i cili mundësoi mbirjen e kullosës;
فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ٥
E pastaj atë e bëri mbeturinë të zezë.
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىٰ٦
Ne do të lexojmë ty e nuk do të harrosh (Kur’anin).
إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ٧
Përveç asaj që All-llahu dëshiron. Ai e di të haptën e të fshehtën.
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ٨
Dhe Ne do ta lehtësojmë ty më të lehtën.
فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَىٰ٩
Pra këshillo aty ku këshilla bën dobi.
سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَىٰ١٠
Do të këshillohet ai që ka frikë,
وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى١١
Ndërsa do të shmanget më i keqi,
الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ١٢
I cili do të hyjë në zjarrin e madh.
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ١٣
Pastaj nuk do të vdesë në të, por as nuk do të jetojë.
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّىٰ١٤
Ka shpëtuar ai që është patruar.
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ١٥
Që e përkujton emrin e Zotit të vet dhe falet.
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا١٦
Po ju i jepni përparësi jetës së dunjasë,
وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ١٧
Ndërsa ahireti (amshimi) është më i mirë dhe e përjetshëm.
إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ١٨
Vërtet kjo ishte në broshurat e lashta:
صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ١٩
në broshurat e Ibrahimit dhe të Musait.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ١
A të erdhi ty lajmi për belanë që kaplon (kijameti)?
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ٢
Atë ditë sheh fytyra të përulura,
عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ٣
Të lodhura e të rraskapitura (nga mundimi).
تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً٤
Ato hyjnë në zjarrin të ndezur fort,
تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ٥
U jepet të pijnë prej një kroi të valë.
لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ٦
Ata kanë ushqim tjetër pos një barishte me ferra helmuese.
لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ٧
Që as nuk jep fuqi, as nuk largon uri.
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ٨
Atë ditë dheh fytyra të ndritshme,
لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ٩
Të kënaqura për veprimet e veta,
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ١٠
Në Xhennet të shkallës së lartë,
لَا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً١١
Aty nuk dëgjojnë fjalë të pakëndshme,
فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ١٢
Aty ka kroje që rrjedhin,
فِيهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ١٣
Aty kanë shtretër të lartë,
وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ١٤
Aty kanë shtretër të lartë,
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ١٥
Edhe jastekë të renduar për mbështetje,
وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ١٦
Edhe qilima të shtruar.
أَفَلَا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ١٧
A nuk i shikojnë devet se si janë krijuar?
وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ١٨
Edhe qiellin se si është ngritur lart!
وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ١٩
Edhe kodrat se si janë venduar!
وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ٢٠
Edhe tokën se si është shtruar!
فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ٢١
E ti pra, këshillo, se je vetëm përkujtues,
لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ٢٢
Ti ndaj tyre nuk je mbizotërues!
إِلَّا مَنْ تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ٢٣
Përveç atij zbrapset e nuk beson,
فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ٢٤
All-llahu atë me vuajtje e dënon.
إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ٢٥
Vetëm te Ne kthimin e kanë.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ٢٦
Dhe vetëm detyrë Jona është llogaira e tyre.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
وَالْفَجْرِ١
Pasha agimin!
وَلَيَالٍ عَشْرٍ٢
Pasha dhjetë netët!
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ٣
Pasha çiftin dhe pasha tekun!
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ٤
Pasha natën që shkon!
هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ٥
A janë këto betime për të mençurin?
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ٦
A nuk e i ti se ç’bëri Zoti yt me Ad-in?
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ٧
Me banorët e Iremit me ndërtesa të larta?
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ٨
Që si ata (populli Ad) nuk është krijuar askush në tokë!
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ٩
Dhe me Themudin, të cilët shpuan shkëmbinj në luginën (kura),
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ١٠
Dhe me faraonin i fortifikuar me tenda (ushtarake)!
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ١١
Të cilët e tepruan me krime në tokë.
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ١٢
Dhe në të shtuan shkatërrimin.
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ١٣
E All-llahu kundër tyre lëshoi lloj-lloj dënimesh.
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ١٤
Pse Zoti yt është që përcjell (u rri në pritë).
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ١٥
E njeriu, kur e sprovon Zoti i tij, e nderon dhe e begaton, ai thotë: “Zoti im më ka nderuar!”
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ١٦
Por, kur për ta sprovuar ia pakëson furnizimin (e varfëron), ai thotë: “Zoti im më ka nënçmuar!”
كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ١٧
Jo, nuk është ashtu! Por (punoni edhe më zi) ju nuk përfillnit bonjakun,
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ١٨
Nuk cytni njëri-tjetrin për ta ushqyer të varfërin,
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا١٩
Dhe ju e hani me të madhe trashëgimin (padrejtë).
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا٢٠
Dhe pasurinë e doni së tepërmi.
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا٢١
Jo, mosni ashtu! Kur të dridhet toka njëpasnjëshëm!
وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا٢٢
Dhe kur të vijë Zoti yt dhe engjëjt qëndrojnë rradhë-rradhë!
وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ٢٣
Dhe atë ditë sillet Xhehennemi, ditën kur përkujtohet njeriu, e ç’dobi i bën atij përkujtimi?
يَقُولُ يَالَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي٢٤
Thotë: “O, i gjori unë, sikur të isha i parapërgatitur për jetën time!”
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ٢٥
Pra, ditën kur nuk dënon si Ai askush.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ٢٦
Dhe nuk do të farkojë pranga si Ai askush.
يَاأَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ٢٧
O shpirt i qetësuar!
ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً٢٨
Kthehu te Zoti yt i kënaqur (për vehte) e kënaqës (për Zotin)!
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي٢٩
Hyr mes robërve të Mi!
وَادْخُلِي جَنَّتِي٣٠
Dhe hyr në Xhennetin Tim!
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ١
Betohem në këtë qytet!
وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ٢
E ti je që gjendesh në këtë qytet!
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ٣
Betohem në prindin dhe në atë që lind prej tij!
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ٤
Vërtet, Ne e krijuam njeriun në vështirësi të njëpasnjëshme.
أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ٥
A mendon ai, se atë nuk mund ta mposhtë askush?
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا٦
E thotë: “Unë kam shpenzuar shumë pasuri!”
أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ٧
A mendon ai se atë askush nuk e ka parë?
أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ٨
A nuk i dhamë Ne atij dy sy?
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ٩
Edhe gjuhë e dy buzë?
وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ١٠
Dhe i sqaruam atij për të dy rrugët.
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ١١
E ai nuk u hodh në përpjetëzen (rrugë e vështirë - qafëmalit).
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ١٢
E ç’gjë të mësoi ty se ç’është Akabe (rruga e vështirë)?
فَكُّ رَقَبَةٍ١٣
Është lirimi i një skllavi,
أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ١٤
Ose dhënia e ushqimit në kohën kur mbretëron uria:
يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ١٥
Ndonjë jetimi që është i afërt,
أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ١٦
Ose ndonjë të varfëri që e ka molisur varfëria.
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ١٧
E pastaj të bëhej prej atyre që besuan, që këshilluan njëri-tjetrin për durim dhe që këshillluan për mëshirë (për ndihmë).
أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ١٨
Të tillët janë të zotët e anës së djathtë.
وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ١٩
Ndërsa ata që nuk i besuan argumentet Tona, ata jaanë të të majtës.
عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ٢٠
Kundër tyre është zjarri i mbyllur.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا١
Pasha diellin dhe dritën e tij!
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا٢
Pasha hënën kur vjen pas tij!
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا٣
Pasha ditën kur ai (dielli) e shndrit!
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا٤
Pasha natën kur ajo e mbulon atë (dritën e diellit)!
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا٥
Pasha qiellin dhe Atë që e ndërtoi atë!
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا٦
Pasha tokën dhe Atë që e shtriu atë (e sheshoi)!
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا٧
Pasha njeriun dhe Atë që e krijoi atë!
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا٨
Dhe ia mësoi se cilat janë të këqijat dhe të mirat e tij.
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا٩
Pra, ka shpëtuar ai që e pastroi vetveten.
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا١٠
E ka dështuar ai që e poshtëroi vetveten.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا١١
Themudi përgënjeshtroi për shkak të arrogancës së vet.
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا١٢
Kur më i keqi i tyre u ngrit me të shpejtë.
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا١٣
e Pejgamberi atyre u pat thënë: “Kinie kujdes devenë e All-llahut dhe ndaj pengimit të saj që të pijë ujë.
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا١٤
Ata nuk i besuan atij dhe atë (devenë) e therrën dhe Zoti i tyre për shkak të mëkatit të tyre ua rreshtoi ndëshkimet dhe i rrafshoi,
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا١٥
Duke mos iu frikësuar prapavisë së atij (ndëshkimi).
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ١
Pasha natën që me errësirë mbulon gjithësinë!
وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ٢
Pasha ditën kur ajo shkrepëtin!
وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ٣
Pasha Atë që krijoi mashkullin e femrën!
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ٤
Vërtet, veprimi juaj është i lloj-llojtë.
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَاتَّقَىٰ٥
E sa i përket atij që jep dhe ruhet,
وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَىٰ٦
Dhe vërteton bindshëm për më të mirën,
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَىٰ٧
Ne do ta përgatisim atë për më të lehtën.
وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ٨
E sa i përket atij që bën koprraci dhe ndien veten të pavarur (nga Zoti),
وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَىٰ٩
Dhe që mohon atë më të mirën,
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَىٰ١٠
Ne do ta përgatisim për më të vështirën.
وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّىٰ١١
E pasuria e tij nuk do t’i bëjë dobi, kur ai të zhduket.
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ١٢
Detyrë e jonë është vetëm të udhëzojmë.
وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَىٰ١٣
Dhe vetëm e Jona është bota tjetër si dhe kjo.
فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ١٤
Unë ua kam tërhequr vërejtjen për zjarrin të ndezur fort.
لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى١٥
Që aty nuk hyn tjëtërkush, pos atij që është më i prishuri.
الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ١٦
I cili përgënjeshtroi dhe u zmbraps.
وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى١٧
Ndërsa ai që është më i devotshëm do të jetë larg tij.
الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّىٰ١٨
Ai që e jep pasurinë e vet e pastrohet,
وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَىٰ١٩
E jo për ta shpërblyer ndokë që i ka bërë mirë më parë.
إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَىٰ٢٠
Por vetëm për të fituar kënaqësinë e Zotit të vet, më të lartit,
وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ٢١
Për Zotin, ai do të gëzojë atë kënaqësi!
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
وَالضُّحَىٰ١
Pasha paraditën!
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ٢
Pasha natën kur shtrinë errësirën!
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ٣
Zoti yt nuk të ka lënë, as nuk të ka përbuzur.
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَىٰ٤
Dhe se bota e ardhshme është shumë më e mirë për ty se e para.
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ٥
E Zoti yt do të jepë ty, e ti do të kënaqesh.
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ٦
A nuk të gjeti ty jetim, e Ai të bëri vend (të dha përkrahje).
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ٧
Dhe të gjeti të paudhëzuar e Ai të udhëzojë.
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ٨
dhe të gjeti të varfër, e Ai të begatoi.
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ٩
Pra, mos e përul jetimin!
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ١٠
As lypësin mos e përzë!
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ١١
E me të mirat që të dha Zoti yt, trego (udhëzo njerëz)!
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ١
A nuk ta hapëm ne gjoksin tënd?
وَوَضَعْنَا عَنْكَ وِزْرَكَ٢
Dhe Ne hoqëm prej teje barrën tënde,
الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ٣
E cila shtypte shpinën tënde.
وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ٤
Dhe Ne, ta ngritëm lartë famën tënde?
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا٥
E, pa dyshim se pas vështirësisë është lehtësimi.
إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا٦
Vërtet, pas vështirësisë vjen lehtësimi.
فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ٧
E kur ta kryesh (obligimin), atëbotë mundohu me adhurim (All-llahut).
وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَارْغَبْ٨
Dhe, vetëm te Zoti yt përqëndro synimin!
التين
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ١
Pasha fikun dhe ullirin!
وَطُورِ سِينِينَ٢
Dhe (kodrën) Turi Sina-en!
وَهَٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ٣
Dhe këtë qytet të sigurisë!
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ٤
Vërtet, Ne e krijuam njerin në formën më të bukur.
ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ٥
Pastaj e zbritëm atë në më të ultin e të ultëve.
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ٦
Përveç atyre që besuan dhe bënë vepra të mira; ata kanë shpërblim të pandërprerë.
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ٧
E pas gjithë kësaj, ç’të shtyri të përgënjeshtrosh ditën e shpërblimit (përgjegjësisë)?
أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ٨
A nuk është All-llahu më i urti gjykuesve?
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ١
Lexo me emrin e Zotit tënd, i cili krijoi.
خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ٢
Krijoi njeriun prej gjakut të ngjizur.
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ٣
Lexo për Zotin tënd Bujar!
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ٤
Është Ai që ua mësoi pendën.
عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ٥
Ia mësoi njeriut atë që nuk e dinte.
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَىٰ٦
Jo, është e vërtetë se ai i kalon kufintë,
أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَىٰ٧
Për shkak se e ndien veten të pavarur.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ٨
Po kthimi është vetëm te Zoti yt.
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ٩
A më tregon atë që pengon,
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ١٠
një rob kur ai falet?
أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ١١
ç’mendon kur ai (robi) është në rrugë të drejtë?
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ١٢
Ose ai (rob) urdhëroi për sinqeritet.
أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ١٣
A më trego nëse ai përgënjeshtron dhe zmbrapset (nga besimi)?
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ١٤
A nuk e di ai se All-llahu e sheh?
كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ١٥
Jo, Jo! Nëse nuk tërhiqet, vërtet do ta kapim për flokësh mbi ballin.
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ١٦
Floku rrenacak, mëkatar.
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ١٧
E ai le t’i thërret ata të vetët.
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ١٨
Ne do t’i thërrasim zebanitë.
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ۩١٩
Jo, Jo! Ti mos iu bind atij, vazhdo me sexhde dhe afroju Zotit me të.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ١
Ne e zbritëm atë (Kur’anin) në natën e Kadrit.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ٢
E ç’të bëri ty të dijsh se ç’është nata e Kadrit?
لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ٣
Nata e Kadrit është më e rëndësishme se një mijë muaj!
تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ٤
Me lejen e Zotit të tyre në (atë natë) të zbresin engjëj dhe shpirti (Xhibrili) për secilën çështje.
سَلَامٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ الْفَجْرِ٥
Ajo (që përcakton Zoti) është paqe deri në agim të mëngjesit.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ١
Ata nga ithtarët e librit dhe idhujtarët, të cilët nuk besuan, nuk iu ndanë (besimit të tyre) derisa atyre u erdhi argumenti i qartë,
رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُو صُحُفًا مُطَهَّرَةً٢
I dërguari prej All-llahut, që lexon fletë të pastra,
فِيهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ٣
Në të cilat ka vetëm dispozita të drejta.
وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ٤
Dhe ata të cilëve u është dhënë libri, nuk u ndanë vetëm pasi që u erdhi argumenti.
وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ ۚ وَذَٰلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ٥
E duke qenë se ata nuk ishin të urdhëruar me tjetër, pos që ta adhuronin All-llahun me një adhurim të sinqertë ndaj Tij, që të largohen prej çdo besimi të kotë, ta falin namazin, të japin zeqatin, se ajo është feja e drejtë.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ أُولَٰئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ٦
S’ka dyshim se ata, të cilët nuk besuan nga ithtarët e librit dhe nga idhujtarët, do të jenë në zjarrin e Xhehennemit, aty do të jenë përgjithmonë. Të tilët janë krijesa më e dëmshme.
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَٰئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ٧
Ndërsa, ata që besuan dhe bënë vepra të mira, të tillët janë krijesa më e dobishme.
جَزَاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ٨
Shpërblimi për ta te Zoti i tyre janë: vendet ne Xhennete nëpër të cilët burojnë lumenj, e aty janë përgjithmonë, pakëputur. All-llahu është i kënaqur ndaj tyre, e edhe ata të kënaqur prej Tij. E ky është për atë, që i ka pasur frikën Zotit të vet.
الزلزلة
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا١
Kur të dridhet toka me dridhjen e saj të fuqishme,
وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا٢
Dhe të nxjerrë toka atë që ka në mbrendinë e saj (barrën nga brenda),
وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا٣
Dhe njeriu të thotë: “ç’ka kjo (që bën këtë dridhje)?”
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا٤
Atë ditë, ajo i rrëfen tregimet e veta,
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا٥
Ngase Zoti yt e ka urdhëruar atë.
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ٦
Atë ditë njerëzit shfaqen të ndarë në grupe që të shpërblehen për veprat e tyre.
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ٧
E kushe punoi ndonjë të mirë, që pëshon sa grimca, atë do ta gjejë.
وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ٨
Dhe kush punoi ndonjë të keqe sa grimca, atë do ta gjejë.
العاديات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا١
Pasha vrapuesit e shpejtë (kuajt) që hingëllojnë!
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا٢
E që me thundrat e tyre nxjerrin xixëllima zjarri nga gurët,
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا٣
Dhe të cilët vërsulen herët në agim.
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا٤
E me të (vërsulje) atëherë çojnë pluhur.
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا٥
Dhe ashtu hidhen në mesin e grumbullit (të armikut).
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ٦
Vërtet, njeriu është përbuzës ndaj Zotit të vet.
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ٧
Edhe vetë është dëshmues i asaj (përbuzje).
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ٨
Dhe ai është që shumë e do pasurinë.
۞أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ٩
A nuk e di ai se kur të nxirret çka ëstë në varreza?
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ١٠
Dhe të tubohet (të dalë në shesh) ajo që ishte në gjoksa.
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ١١
E atë ditë, pa dyshim Zoti i tyre është i njohur për punën e tyre.
القارعة
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
الْقَارِعَةُ١
Krisma e kijametit.
مَا الْقَارِعَةُ٢
Ç'ka është krisma?
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ٣
Dhe ç’të mësoi ty se ç’është krisma?
يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ٤
Ajo është ditë kur njerëzit bëhen si insekte të shpërndara.
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ٥
Dhe kodrat bëhen si leshi i shprishur.
فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ٦
E sa i përket atij që i rëndohet peshoja e veprave të tij,
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ٧
Ai është në një jetë të këndshme.
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ٨
Ndërsa, atij që ka peshojën e lehtë të veprave të tij,
فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ٩
Vendi i tij do të jetë në Havije.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ١٠
E ç’është ajo që të njoftoi ç’është ai (Havije)?
نَارٌ حَامِيَةٌ١١
Është zjarri me nxehtësi shumë të lartë.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ١
Juve u preokupoi përpjekja për shumimin (e pasurirë, të fëmijve, të pozitës)!
حَتَّىٰ زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ٢
Derisa të mos vizitoni varrezat (të bëheni banues të tyre - të vdisni).
كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ٣
Jo, nuk është ashtu! Gjithsesi këtë do ta kuptoni më vonë!
ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ٤
Përsëri jo, jeni gabim! Më vonë do ta kuptoni!
كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ٥
Jo, pse, sikur ta dinit me një dije të sigurt (nuk do të bënit ashtu).
لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ٦
Ju pa tjetër do ta shihni Xhehennemin.
ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ٧
Madje atë do ta shihni të bindur plotësisht.
ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ٨
Pastaj në atë ditë do të pyeteni për të mirat (e dynjas).
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
وَالْعَصْرِ١
Pasha kohën!
إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ٢
Nuk ka dyshim njeriu është në një humbje të sigurt.
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ٣
Me përjashtim të atyre që besuan, që bënë vepra të mira, që porositën njëri-tjetrin t’i përmbahen të vërtetës dhe që këshilluan njëri-tjetrin të jenë të durueshëm.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ١
Mjerë për secilin që e ofendon e përqesh (njerëzit),
الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ٢
Që ka tubuar pasuri dhe që atë e ruan të mos i pakësohet.
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ٣
E mendon se pasuria e tij do të bëjë të përjetshëm.
كَلَّا ۖ لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ٤
Jo, të mos medojë ashtu! Se ai pa tjetër do të hidhet në Hutame.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ٥
E çka dini ti se ç’është Hutame?
نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ٦
Është zjarri i All-llahut i ndezur fort.
الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ٧
Që depërton deri në loçkë të zemrës.
إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ٨
Ai i mbyll ata, ua zë frymën.
فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ٩
Ata janë të lidhur në pranga
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَابِ الْفِيلِ١
A nuk e ke parë se ç’bëri Zoti yt me poseduesi e elefantit?
أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ٢
A nuk ua bëri përpjekjen e tyre të dështuar?
وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ٣
Dhe Ai kundër tyre lëshoi shpendë që vinin tufë-tufë!
تَرْمِيهِمْ بِحِجَارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ٤
Dhe i gjuanin ata me gurë nga balta e gurëzuar!
فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ٥
Dhe ata i bëri si gjeth i grimcuar (i përtypur)!
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ١
Për hirë të garantimit që e gëzojnë kurejshitët!
إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ٢
Garantimin e udhëtimit të tyre të lirë dimërit dhe verës!
فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَٰذَا الْبَيْتِ٣
Pra, le ta adhurojnë Zotin e kësaj shtëpie,
الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ٤
I cili i ushqeu pas urisë dhe i siguroi prej çdo frike!
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ١
A e ke parë ti (a e sheh) atë, që përgënjeshtron përgjegjësinë dhe llogarinënë botën tjetër?
فَذَٰلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ٢
Po ai është që e përzë në mënyrë të vrazhdë bonjakun.
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ٣
Dhe që nuk nxit për të ushqyer të varfërin.
فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ٤
Pra shkatërrim është për ata që falen,
الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ٥
të cilët ndaj namazit të tyre janë të pakujdesshëm.
الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ٦
Ata që vetëm shtiren (sa për sy e faqe).
وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ٧
Dhe nuk japin as sendin më të vogël (as hua).
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ١
Ne, vërtet, të dhamë ty shumë mira.
فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ٢
Andaj, ti falu dhe prej kurban për hurë të Zotit tënd!
إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ٣
E s’ka dyshim se urrejtësi yt është farësosur.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
قُلْ يَاأَيُّهَا الْكَافِرُونَ١
Thuaj: “O ju jobesimtarë!
لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ٢
Unë nuk adhuroj atë që ju e adhuroni!
وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ٣
As ju nuk jeni adhurues të Atij që unë e adhuroj!
وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدْتُمْ٤
Dhe unë kurr nuk do të jem adhurues i asaj që ju adhuroni!
وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ٥
Por edhe ju nuk do të jeni adhurues të Atij që unë adhuroj!
لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ٦
Ju keni fenë tuaj (që i përmbaheni), e unë kam fenë time (që i përmbahem)!
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ١
Kur erdhi ndihma e All-llahut dhe çlirimi (ngadhënjimi),
وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا٢
Dhe i pe njerëzit që po hyjnë turma-turma në fenë e All-llahut.
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا٣
Ti, pra, lartësoje Zotin tënd duke falënderuar dhe kërko nga Ai falje. Ai vërtet pranon shumë pendimin.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ١
Qoftë i shkatërruar Ebi Lehebi, e ai më është shkatërruar!
مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ٢
Atij nuk i bëri dobi pasuria e vet, as ajo çka fitoi!
سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ٣
Ai do të hyjë në një zjarr të ndezur flakë.
وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ٤
E edhe gruaja e tij, ajo që barti dru (ferra),
فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ٥
E në qafën e saj ajo ka një litar të përdredhur.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ١
Thuaj: Ai, All-llahu është Një!
اللَّهُ الصَّمَدُ٢
All-llahu është mbështetja (Atij i mbështetet çdo krijesë).
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ٣
As s’ka lindur kë, as nuk është i lindur.
وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ٤
Dhe Atij askush nuk i është i barabartë.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ١
Thuaj: I mbështetem Zotit të agimit,
مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ٢
Prej dëmit të çdo krijese, që Ai e krijoi.
وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ٣
Dhe prej errësirës së natës kur ngryset plotësisht.
وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ٤
Dhe prej dëmit të atyre që lidhin dhe fryejnë nyja.
وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ٥
Edhe prej dëmit të smirëkeqit kur sipas smirës vepron.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ١
Thuaj: “Mbështetem në Zotin e njerëzve!
مَلِكِ النَّاسِ٢
Sunduesin e njerëzve,
إِلَٰهِ النَّاسِ٣
Të adhuruarin e njerëzve,
مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ٤
Prej të keqes së cytësit që fshihet.
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ٥
I cili hedh dyshime në zemrat e njerëzve,
مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ٦
Qoftë ai nga xhinët ose nga njerëzit”.
Përkthimi: Sherif Ahmeti / Hasan Efendi Nahi / Feti Mehdiu — burimi: QuranHub (api.quranhub.com). Përdorim jokomercial (Licenca Jokomerciale e QuranHub).
© 2026 El-Furkan.al · Të gjitha të drejtat e rezervuara
