En-Naziat

وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا١

Pasha ata (engjëj) që marrin shpirtrat me rrëmbim (përmbytshëm)!

وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا٢

Dhe ata që marrin shpirtra me lehtësim!

وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا٣

Dhe ata që notojnë me shpejtësi!

فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا٤

Dhe nxitësit të cilët me shpejtësi në vendin e vet i çojnë!

فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا٥

Dhe pasha ata që çdo çështje rregullojnë!

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ٦

Ditën që vrullshëm bëhet dridhja.

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ٧

Që pas saj pason tjetra.

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ٨

Atë ditë zemrat janë të tronditura.

أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ٩

Shikimet e tyre janë të poshtruara (frikësuara).

يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ١٠

Ata (idhujtarët në dynja) thonë: “A thua do të bëhemi përsëri kështu si jemi?”

أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً١١

A edhe pasi të jemi bërë eshtra të kalbur?”

قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ١٢

Ata thanë: “Atëherë, ai kthim do të jetë dëshpërues për ne!”

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ١٣

Po ajo (ringjallja) nuk do të jetë tjetër pos një thirrje (klithje).

فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ١٤

Dhe ja, ata mbi sipërfaqen e tokës.

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ١٥

A të ka ardhur ty rrëfimi i Musait?

إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى١٦

Kur Zoti i tij e pat thirrur në luginën e bekuar Tuva (rrënzë kodrës Turi Sina).

اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ١٧

Shko te faraoni se vërtet ai e ka tepruar.

فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ١٨

Dhe thuaj: “E ke ndër mend të pastrohesh?”

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ١٩

Unë të udhëzoi te Zoti yt e ti t’ia keshë frikën Atij!

فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ٢٠

Dhe ai ia tregoi mrekullinë e madhe.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ٢١

Po ai e përgënjeshtroi dhe e kundërshtoi.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ٢٢

Pastaj u kthye prapa dhe iku me të shpejtë.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ٢٣

I tuboi (të gjithë të vetët) dhe u mbajti fjalim.

فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ٢٤

E u tha: “Unë jam zoti juaj më i lartë!”

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ٢٥

Atëherë tmerrshëm e dënoi atë, për këtë të fundit dhe për atë të parën.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ٢٦

Në këtë ndëshkim ka përvojë mësimi për atë që frikësohet.

أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا٢٧

A është më i rëndë rëndë krijimi juaj apo ai i qiellit? E Ai e ngriti atë!

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا٢٨

Ngriti kuoën e tij dhe e përsosi atë.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا٢٩

Natën ia errësoi e ditën ia ndriçoi.

وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا٣٠

E pastaj tokën e sheshoi.

أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا٣١

Dhe prej saj nxori ujin e saj dhe kullosat e saj.

وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا٣٢

Kurse kodrat ia përforcoi.

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ٣٣

Si furnizim për ju dhe për kafshët tuaja.

فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ٣٤

E kur të vijë vala e madhe (kijameti),

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ٣٥

Atë ditë njeriu përkujton se çka ka punuar.

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ٣٦

E Xhehennemi shfaqet sheshazi për atë që e sheh.

فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ٣٧

E për sa u përket atij që ka tepruar.

وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا٣٨

Dhe i dha përparësi jetës së kësaj bote,

فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ٣٩

Xhehennemi do të jetë vendi i tij.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ٤٠

E kush iu frikësua paraqitjes para Zotit të vet dhe ndaloi veten prej epsheve,

فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ٤١

Xhenneti është vendi i tij.

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا٤٢

Ty të pyesin për kijametin: “Kur do të ndodhë ai?!”

فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا٤٣

Po, në çfarë gjendje je ti t’ua përkutosh atë?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا٤٤

Vetëm te Zoti yt është dijenia për të.

إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا٤٥

Ti je vetëm qortues i atij që ia ka frikën Atij.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا٤٦

Ditën kur ta përjetojnë atë, atyre (idhujtarëve) do t’u duket sikur nuk kan jetuar më tepër se një mbrëmje ose një mëngjes të saj.