Abese

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ١

Ai vrenjti (fytyrën) dhe u kthye.

أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ٢

Ngase atij i erdh i verbëri.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ٣

E ku mund ta dish ti, ndoshta ai do të pastrohet.

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ٤

Apo do të këshillohet dhe këshilla do t’i bëjë dobi!

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ٥

E ai që nuk ndien nevojë (për Zotin) pse ka pasuri,

فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ٦

Ti atij i vë veshin (i drejtohesh)!

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ٧

Po ti nuk ke përgjegjësi, pse ai nuk pastrohet.

وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ٨

Ndërsa ai që nxiton dhe vjen te ti,

وَهُوَ يَخْشَىٰ٩

Dhe meqë ai frikësohet,

فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ١٠

E ti nuk e zë asgjë (dhe nuk ia vë veshin fjalës së tij),

كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ١١

Jo ashtu! Në të vërtetë këto janë këshilla.

فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ١٢

Kush do merr mesim nga kjo (nga Kur’ani).

فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ١٣

Është këshillë në flet të çmueshme.

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ١٤

Me vlerë të lartë e të ruajtur.

بِأَيْدِي سَفَرَةٍ١٥

Në duar të udhëtuesve (engjëjve udhëtues mes All-llahut e njerëzve).

كِرَامٍ بَرَرَةٍ١٦

Të nderuar e të ruajtur.

قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ١٧

Qoftë mallkuar njeriu, sa mohues i fortë është ai!

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ١٨

Po prej çkafi e krijoi Ai atë?

مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ١٩

Atë e krijoi prej një pike uji dhe e përgatiti.

ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ٢٠

Pastaj atij ia lehtësoi rrugën.

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ٢١

Mandej atë e bëri të vdesë dhe atij i bëri varr (të varrosët).

ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ٢٢

Pastaj kur të dojë Ai e ringjallë atë.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ٢٣

Jo! Ai nuk zbatoi atë që urdhëroi Ai.

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ٢٤

Njeriu le të shikoje ushqimin e vet.

أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا٢٥

Ne lëshuam shi të mjaftueshëm.

ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا٢٦

Pastaj e çamë tokën sipas nevojës së bimës,

فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا٢٧

Dhe bëmë që në të të mbijnë drithëra

وَعِنَبًا وَقَضْبًا٢٨

Edhe rrush e perime,

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا٢٩

Edhe ullinj e hurma,

وَحَدَائِقَ غُلْبًا٣٠

Edhe kopshte të dendura,

وَفَاكِهَةً وَأَبًّا٣١

Dhe pemë e kullosa,

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ٣٢

Si mjete gjallërimi për ju dhe për bagëtinë tuaj.

فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ٣٣

E kur të vijë ushtima (krisma e kijametit);

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ٣٤

Atë ditë njeriu ikën prej vëllait të vet,

وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ٣٥

Prej nënës dhe prej babait të vet,

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ٣٦

Prej gruas dhe prej fëmjëve të vet.

لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ٣٧

Atë ditë secilit njeri i mjafton çështja e vet.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ٣٨

Atë ditë do të ketë fytyra të shndritura,

ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ٣٩

Të buzëqeshura e të gëzuara.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ٤٠

Atë ditë do të ketë edhe fytyra të pluhëruara,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ٤١

Që i ka mbuluar errësira e zezë,

أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ٤٢

E të tillët janë ata mohuesit, mëkatarët.