Et-Tekuir

إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ١

Kur dielli të jetë mbështjellur (dhe errësohet),

وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ٢

Dhe kur yjet të kenë rënë (e shkapërderdhur),

وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ٣

Dhe kur kodrat të kenë udhëtuar (e bërë pluhur në ajër),

وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ٤

Dhe kur devetë e shtrenjta të lihen pa bari në fushë,

وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ٥

Dhe kur egërsirat të jenë bashkuar (tubuar).

وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ٦

Dhe kur detet të vlojnë si zjarr i flakruar,

وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ٧

Dhe kur shpirtrat të jenë bashkuar.

وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ٨

Dhe kur të pyeten ato vajza të varrosura të gjalla,

بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ٩

Për çfarë mëkati ato janë mbytur,

وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ١٠

Dhe kur fletushkat të jenë shpaluar,

وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ١١

Dhe kur qielli të jetë hequr,

وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ١٢

Dhe kur Xhehennemi të jetë ndezur fort,

وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ١٣

Dhe kur Xhenneti të jetë afruar,

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ١٤

Atëbotë njeriu do të dijë se çka ka ofruar (të mirë ose të keqe).

فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ١٥

Betohem fuqimisht në yjet që tërhiqen (ditën, e ndriçojnë natën),

الْجَوَارِ الْكُنَّسِ١٦

Që udhëtojnë e fshihen (si dreni në strofkë),

وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ١٧

Pasha natën kur ajo ia beh me errësirë.

وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ١٨

Pasha agimin kur ia shkrep!

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ١٩

S’ka dyshim se ai (Kur’ani) është thënie e të dërguarit fisnik (që e pranoi prej Zotit).

ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ٢٠

Që është i fortë dhe që ka vend të lartë te Zoti i Arshit.

مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ٢١

Që është i respektuar atje (në mesin e engjëjve) dhe besnik.

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ٢٢

Nuk është i marrë shoku juaj (Muhammedi)!

وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ٢٣

Dhe se ai e pat parë atë (Xhibrilin) në horizontin e qartë lindor.

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ٢٤

Dhe ai nuk është që në të fshehtën (shpalljen) ka dyshim (ose ua lë mangu).

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ٢٥

Dhe ai (Kur’ani) nuk është thënie e djallit të mallkuar!

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ٢٦

Pra, ku jeni, kah shkoni?

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ٢٧

Ai (Kur’ani) s’është tjetër pos këshillë për njerëzit!

لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ٢٨

Për atë nga mesi juaj që dëshiron të gjendet në të vërtetën.

وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ٢٩

Po ju nuk mundeni, por vetëm nëse dëshiron All-llahu, Zoti i botëve!